برآوردی از پیامدهای روندهای دینداری در آیندۀ تبلیغ دین
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، ایران (نویسندۀ مسئول)
2 دانشآموختۀ دکتری آیندهپژوهی دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت دولتی دانشکدۀ مدیریت دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22083/jccs.2019.144720.2533چکیده
برای تبیین شرایط تبلیغ دین در آینده، نیازمند مطالعۀ وضعیت آیندۀ آن از طریق مطالعۀ روندهای اثرگذار بر آیندهایم. یکی از مهمترین روندهایی که بر تبلیغ دین اثر میگذارند، روندهای دینداریاند. در این مطالعه، با بهکارگیری روش چرخ آینده و با تشکیل جلسات ذهنانگیزی نخبگان، پیامدهای احتمالی متفاوت و باواسطۀ روندهای اصلی تغییر دینداری بر آیندۀ تبلیغ دین بررسی شدهاند. چهار روند اصلی (افزایش گرایش به دینورزی احساسی، رشد گزینشگری و ترکیبگرایی در دینداری، چالشهای حاکمیت دینی و مطالبه و رواج الگوی درمانگرایی در دینداری) موجب خواهند شد اتفاقات متفاوتی در آیندۀ تبلیغ دین رقم بخورد. در آینده، تبلیغ دین کارِ دشوارتری خواهد شد؛ نقش عموم مردم در آن بیشتر میشود و سازمانها و نهادهای دولتی با چالشِ نقش در آن مواجه میشوند. تکثر در الگوها و روشهای تبلیغی مشهود خواهد بود و نیاز به خلاقیت و مهارتهای ابداع، محسوس میشود. اعزام مبلّغ، الگویی ناکارآمد تلقی میشود و گروهها و مؤسسههای تبلیغی با چاشنی درآمدزایی و ارتباط بدهبستان با مخاطبان، به سمت الگوهای جدیدی از تعامل پیش میروند. مبلّغان دین بیش از آنکه ارائهدهندگان اطلاعات دینی باشند، پاسخگویان به نیازهای عاطفی، عرفانی و معنوی مخاطبان خود و نیازمند مهارتهای ارتباطی خواهند بود.