تأملی در زمینههای شکلگیری سیاست کیفری سختگیرانه در دههی نخست انقلاب اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22034/law.2018.8999چکیده
بر پایهی تصور متعارف، دگرگونیهای بنیادین در ساختار سیاسی جوامع و بهویژه انقلابها، زمینه را برای گرایش به واکنشهای کیفری سختگیرانه فراهم میآورد. بهرهگیری از این شدت عمل کیفری اغلب به مثابهی عاملی برای حراست از دستاوردهای انقلاب پنداشته میشود. گرایش به مجازاتهای شدید در ایران پس از انقلاب اسلامی نیز اغلب، از زاویهی نگاه پیشگفته تحلیل شده است. بر این اساس، الگوی قدرتی که انقلاب اسلامی موجب پدیداری آن شد، زمینهساز تولد شکل خاصی از واکنشهای کیفری گردید. با این حال، عملکردهای قدرت نیز در ساختاری از نیروهای اجتماعی شکل میگیرد که مهمترین آنها چارچوبهای هنجاری وجدان جمعی است. این فشار هنجاری وجدان جمعی است که گاه عملکردهای قدرت را در زمینههای گوناگون در مسیری خاص هدایت میکند. نظام واکنشهای کیفری نیز از این قاعده مستثنی نیست. بدین ترتیب، گاه قدرت زیر تاثیر فشار هنجاری وجدان جمعی، عملکردهای کیفری خود را جهتدهی میکند. گرایش قدرت سنتگرای مذهبی به واکنشهای کیفری شدید و سختگیرانه در دههی نخستین انقلاب اسلامی در ایران را نمیتوان به صورت مطلق انعکاسی از عناصر گفتمانی قدرت دانست. در این باره باید به نقش دیگر عوامل از جمله فشار هنجاری وجدان جمعی نیز توجه داشت.