فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: افسردگی اساسی یک اختلال عود کننده و مزمن است که بسیاری از افراد در طول زندگی خود دوره های عود را تجربه می کنند. با وجود تحقیقات گسترده، عوامل موثر در عود هنوز نامشخص است. این مطالعه به بررسی رابطه بین خلق و خو (عوامل بیولوژیکی)، شخصیت (عوامل اجتماعی) و خطر عود در افسردگی می پردازد. روش‌ کار: این مطالعه توصیفی بر روی 100 بیمار در حال بهبودی از اختلال افسردگی اساسی از مراکز بالینی متعدد شهر تهران انجام شد. بیماران به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. واجد شرایط بودن از طریق مصاحبه بالینی ساختاریافته تعیین شد. شرکت کنندگان پرسشنامه افسردگی بک-II (BDI-II) و پرسشنامه خلق و خو و شخصیت کلونینگر (TCI) را تکمیل کردند. ما داده‌ها را با استفاده از آزمون‌های t-نمونه‌ای مستقل برای بررسی رابطه بین مؤلفه‌های شخصیت و خطر عود در افسردگی و تحلیل عاملی برای ارزیابی پایایی نسخه فارسی TCI در این نمونه بالینی تجزیه و تحلیل کردیم. یافته‌ها: مولفه‌های مزاج با عود افسردگی مرتبط نبودند. با این حال، خودراهبری، یک ویژگی شخصیتی، به طور قابل توجهی با عود مرتبط بود. بیماران بهبود یافته ای که تنها یک دوره افسردگی را تجربه کرده بودند، در مقایسه با افرادی که چندین دوره داشتند، امتیاز بیشتری در خودراهبری کسب کردند، که نشان می دهد خودراهبری ممکن است نقش مهمی در ارتقای نتایج مطلوب داشته باشد. نتیجه‌گیری: به نظر نمی‌رسد که مؤلفه‌های بیولوژیکی شخصیت بر پیامدهای بیماران مبتلا به افسردگی تأثیر نامطلوبی داشته باشد. برعکس، رشد مؤلفه‌های اجتماعی شخصیت، به‌ویژه خودراهبری، ممکن است بهبود وضعیت‌های افسردگی را تسهیل کند. این یافته ها پیامدهای قابل توجهی برای تحقیقات و عملکرد بالینی دارند.