ارزیابی محیط زیستی مکانهای دفن زبالههای شهری در استان مازندران براساس قوانین ملی ایران
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
3 استادیار، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
doi
10.22059/jtcp.2020.295687.670062چکیده
با توجه به رشد جمعیت و توسعة اقتصادی جوامع انسانی، دفع زبالههای تولیدی به یکی از جدیترین معضلات شهرهای کوچک و بزرگ دنیا تبدیل شده است. دفن بهداشتی زباله در زیر خاک، روشی رایج برای رهایی از مواد زاید شهری محسوب میشود. دفن زباله اگر به صورت غیراصولی انجام گیرد، ممکن است آثار منفی داشته باشد. انتخاب محل دفن و بهرهگیری از روشهای مدرن دفن بهداشتی باید با درنظرگرفتن قوانین محیط زیستی هر کشور صورت گیرد. هدف مقالة حاضر، ارزیابی محیط زیستی مکانهای دفن زبالههای شهری در استان مازندران است، که بر اساس قوانین سازمان محیط زیست و آییننامة اجرایی سازمان مدیریت پسماند ایران انجام گرفته است. در پژوهش حاضر از سامانههای اطلاعات مکانی برای تحلیلهای مکانی، و روش تحلیل سلسلهمراتبی برای رتبهبندی و وزندهی معیارهای حاکم بهکار گرفته شده است. برای رتبهبندی مکانهای دفن علاوه بر مناطق مجاز، مناطق ممنوعة دفن نیز دستهبندی و امتیازدهی (شامل امتیاز منفی) شدهاند. 13 محل اصلی دفن یا دپوی زباله در سطح استان مازندران شناسایی و با تولید نقشة شایستگی موقعیت مکانی، ارزیابی شدهاند. نتایج نشان داد محلهای عمدة دفن زبالههای شهری استان مازندران از لحاظ مکانی حاضر امتیاز محیط زیستی بسیار پایین بوده و کاملاً غیراصولی در مناطق ممنوعه یا با مطلوبیت پایین احداث شدهاند. در نتیجة مطالعة حاضر، محل دفن زبالة شهری فریدونکنار بدترین محل دفن در سطح استان مازندران از منظر موقعیت مکانی شناخته شده است.
