مناطق ویژۀ علم و فناوری؛ رهیافتی نوین در توسعۀ پایدار (نمونۀ مطالعاتی: منطقۀ ویژۀ علم و فناوری یزد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه یزد ،یزد ، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکدة هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشیار، دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22059/jtcp.2020.296848.670066چکیده
ظهور شهرـ منطقههای دانشمحور به موازات شکلگیری پارادایم اقتصاد دانشمحور از پارادایمهای مؤثر برای توسعة شهرهای پایدار آینده است. این مناطق با هدف ترکیب مؤلفههای عملکردی، کالبدی و نهادی خوشههای دانش با فعالیتهای شهری در پی استفادة حداکثری از ویژگیهای منحصربهفرد هر منطقه میباشند. پیشزمینة دستیابی به اهداف این مناطق در توسعة منطقهای، برنامهریزی فضایی-کالبدی آنها و چگونگی سازماندهی فضایی فعالیتها و عملکردهای آنها در پهنة سرزمین است. پژوهش حاضر در پی پاسخ به این پرسش است که مناطق ویژة ایران به طور عام، و منطقة ویژة یزد به طور خاص، برای دستیابی به توسعه پایدار چه ملاحظات فضایی-کالبدی را باید در نظر گیرند؟ با بهکارگیری روش تحلیل ثانوی بر مبنای تجزیهوتحلیل محتوای طرحهای مناطق ویژه در مقیاس جهانی و مناطق ویژة کشور مهمترین اقدامات آنها (فضاییـکالبدی، حمل و نقل، مسکن و محیط زیستی) را شناسایی و ارزیابی میکند. تدقیق نتایج مطالعات در مناطق ویژة یزد در تطابق با دیگر مناطق ویژة ایران نشاندهندة پررنگبودن وجوه اقتصادی برنامهریزی آنها، توجه نسبی به مسائل محیط زیستی و توجه حداقلی به زمینههایی نظیر چگونگی سازمانیابی فضایی و ارتباط کانونهای اصلی در ارتباط با شهر و منطقه، حمل و نقل و مسکن است. ارتباط سهجانبة «سیستم نوآوری و تولید»، «عرصههای تصمیمگیری و سیاستگذاری» و «منطقة دانشمحور» همراه با توجه به ویژگیهای منحصربهفرد هر منطقه، بازنگری در عملکرد و تعریف جایگاه قانونی آنها در سلسلهمراتب نظام برنامهریزی کشور، تبیین اهداف و اولویتهای توسعه در قالب برنامهای جامع، به منظور تثبیت این مناطق در توسعة پایدار شهرها ضروری است.