ارزیابی مقایسه 10 هفته تمرین دو تکلیفی و تمرین یوگا بر تعادل پویا و سرعت راه رفتن در شرایط تکلیف دوگانه در بیماران دوقطبی
نویسندگان
1 Assistant professor, Department of Motor Behavior and Sport Events Management, Faculty of Sports Sciences, Urmia University, Urmia, Iran.
2 Department of Motor Behavior and Sport Events Management, Faculty of Sports Sciences, Urmia University, Urmia, Iran.
doi
10.22038/jfmh.2024.82235.3161چکیده
مقدمه: این مطالعه به منظور مقایسه تأثیر یوگا و ورزش دو کاره بر راه رفتن و تعادل پویای بیماران دوقطبی در شرایط تک و دو تکلیف انجام شد.روش کار: 60 بیمار مرد دوقطبی ساکن مرکز روانپزشکی ارومیه در سالهای 1403-1402 در چهار گروه شاهد (15 نفر)، تمرین دوگانه (15 نفر)، یوگا (15 نفر) یا وظیفه دوگانه + یوگا(15 نفر) قرار گرفتند.تمامی پروتکل های مداخله شامل 20 جلسه گروهی، هفته ای دو بار بود. راه رفتن با استفاده از آزمون سرعت راه رفتن 10 متری در شرایط عادی (GS)، راه رفتن شناختی دو وظیفه ای (GScog) و راه رفتن حرکتی دو وظیفه ای (GSman) اندازه گیری شد. تعادل پویا با استفاده از زمانبندی و تست (TUG)، با یک کار دوگانه شناختی (TUGcog) و TUG با یک کار دوگانه دستی (TUGman) اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای Shapiro-Wilk، F Levene، آزمون ANCOVA، آزمون t زوجی، آزمون کوواریانس و SPSS نسخه 26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: GScog و TUGman در گروههای دو تکلیف، یوگا، تکلیف دوگانه + یوگا از پیشآزمون تا پسآزمون تفاوت معنیداری داشتند (05/0P< ). TUGcog به طور معنی داری از قبل تا پس آزمون در گروه یوگای دو تکلیف متفاوت بود. (05/0P< ). GScog در گروه تمرین یوگا بهتر از گروه کار دوگانه یوگا بود.نتیجهگیری: با توجه به افزایش مشاهدهشده در سرعت راه رفتن و تعادل پویا در شرایط دو وظیفهای از طریق تمرین دو وظیفهای و یوگا، پیشنهاد میشود این مداخلات در برنامههای توانبخشی مراکز مراقبتهای روانپزشکی گنجانده شود.
