مدل سازی پیش بینی میزان رضایت عاطفی و جنسی در روابط عاشقانه بر اساس سبک دلبستگی به والدین با توجه به نقش واسطه ای احساس گناه در روابط عاشقانه
نویسندگان
1 Assistant professor of psychology, Department of Psychology, Islamic Azad University, Quchan branch, Quchan, Iran.
2 Ph.D. student in psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Islamic Azad University, Bojnord branch, Bojnord, Iran.
3 Department of Clinical Psychology, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
doi
10.22038/jfmh.2024.82392.3167چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف پیشبینی میزان رضایت عاطفی و جنسی در روابط عاشقانه بر اساس سبک دلبستگی به والدین با توجه به نقش واسطهای احساس گناه در روابط عاشقانه انجام شد.روش کار: جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه افراد متاهل ساکن شهر مشهد در سالهای 1403-1402بود. بدین ترتیب 400 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رضایت جنسی لارسون (LSSQ)، مقیاس صمیمیت زناشویی (MIS)، پرسشنامه سبک های دلبستگی هازان و شیور، پرسشنامه احساس گناه بین فردی (IGQ-67) بود. ما دادهها را با استفاده از نرمافزار LISREL 8.80 و مدل تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل کردیم. یافتهها: شاخصهای کلی برازندگی مدل را نشان داد. ضریب مسیر از سبک دلبستگی ایمن و دوسوگرا تا احساس گناه از نظر آماری معنادار بود. همچنین ضریب مسیر از احساس گناه به هیجان منفی و معنادار بود (01/0>P). نتایج ضرایب غیرمستقیم سبک دلبستگی بر رضایت عاطفی و جنسی با میانجیگری احساس گناه معنی دار نبود. به عبارت دیگر، احساس گناه نقش واسطه ای در رابطه بین سبک های دلبستگی و رضایت عاطفی و جنسی در روابط عاشقانه ایفا نمی کندنتیجهگیری: با توجه به نتایج، پیشنهاد میشود زوج درمانگران و مشاوران خانواده به سبکهای دلبستگی و احساس گناه بهعنوان متغیرهای تأثیرگذار برای درک بهتر مشکلات زوجین توجه بیشتری داشته باشند.
