بررسی نقش میانجی ادغام عاطفی در رابطه بین تجارب نامطلوب دوران کودکی و رفتارهای پرخاشگرانه بزرگسالی
نویسندگان
1 Assistant professor, Ph.D. in health psychology, Department of Psychology, School of Social and Educational Sciences, Razi University, Kermanshah, Iran.
2 M.A. in general psychology, School of Social and Educational Sciences, Razi University, Kermanshah, Iran.
3 Social Development and Health Promotion Research Center, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran.
doi
10.22038/JFMH.2024.76565.3101چکیده
مقدمه: با توجه به پیامدهای مخرب پرخاشگری برای فرد و جامعه و اهمیت شناسایی عوامل تأثیرگذار، پژوهش حاضر به بررسی نقش میانجی ادغام عاطفه در رابطه بین تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACEs) و پرخاشگری پرداخت. روش کار: در یک مطالعه مقطعی تحلیلی، 288 بزرگسال از جامعه عمومی ایران در سال 1401 انتخاب شدند که به فرم کوتاه پرسشنامه ترومای دوران کودکی، پرسشنامه رفتار پرخطر، تکانشی و خود تخریبی و فرم کوتاه پرسشنامه یکپارچگی عاطفه پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، آزمون z فیشر و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 و Mplus-8 تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: بین مولفههای پرخاشگری و یکپارچگی عاطفه (از r= -0.36 تا r= -0.01، P<0.01) و همبستگی مثبت بین پرخاشگری و ACE (از r=0.29 تا r=0.48، P<0.01) همبستگی منفی وجود داشت. مدل پیشنهادی به خوبی با داده ها مطابقت دارد (RMSEA= 0.07، SRMR= 0.04، CFI= 0.95، TLI= 0.93). ACE ها پرخاشگری را هم به طور مستقیم (42/0β=، 01/0P<) و هم به طور غیرمستقیم از طریق کاهش یکپارچگی عاطفه (12/0β=، 01/0 P<) تحت تأثیر قرار دادند. همچنین 34 درصد از کل واریانس ادغام عاطفی و 32 درصد از کل واریانس پرخاشگری توسط مدل تبیین شد. نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، تجارب نامطلوب دوران کودکی با کاهش ادغام عاطفی، پرخاشگری را به طور مستقیم و غیرمستقیم افزایش میدهد.
