نقش شخصیت و طرحوارههای ناسازگار اولیه در پیشبینی بخشش زناشویی با میانجیگری تابآوری در زنان خیانت دیده مبتلا به افسردگی
نویسندگان
1 Associate Professor, Department of psychology, Payame Noor University, Tehran, Iran
2 MSc. in psychology, Department of Psychology, Payame Noor University, Tehran, Iran.
doi
10.22038/JFMH.2024.79702.3128چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شخصیت و طرحوارههای ناسازگار اولیه در پیشبینی بخشش زناشویی با نقش میانجی تابآوری در زنان خیانت دیده مبتلا به افسردگی انجام شد. روش کار: روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی با معادلات ساختاری است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه زنان متاهل خیانت دیده و افسرده مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر دهدشت در سال 1402 می باشد که نمونه شامل 162 نفر از مجموع 280 زن که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای تحقیق شامل پرسشنامه افسردگی بک-II (BDI-II)، مقیاس بخشش خانواده، پرسشنامه شخصیتی HEXACO-بازبینی شده، پرسشنامه طرحواره جوان-فرم کوتاه (YSQ-SF) و مقیاس تاب آوری کانر-دیویدسون (CD-RIS) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها: مدل ساختاری برازش قابل قبولی با دادههای جمعآوریشده دارد (x2/df=2.62، CFI=0.937، GFI=0.919، AGFI=0.876، RMSEA=0.078 و P=0.055). نتیجهگیری: نتایج نشان داد که شخصیت و طرحوارههای ناسازگار اولیه در پیشبینی بخشش زناشویی هم بهطور مستقیم و هم با میانجیگری تابآوری در زنان خیانت دیده مبتلا به افسردگی نقش دارند.
