پناهندگان مصر و شام در ایران و نقش آنها بر مناسبات ایلخانان و مملوکان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد تاریخ، دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد بجنورد
doi
چکیده
با تشکیل دولت مغولیِ ایلخانان در چارچوبِ مرزهای سیاسی و نظامی ایران، در نیمه دوم سده هفتم هجری / سیزدهم میلادی، مناسبات خارجی این حکومت تازه تأسیس با[1]همسایگان، خود ـ مغول و غیر مغول ـ بهویژه ممالیک مصر در غرب ایران، در زمینههای گوناگون شکل گرفت. درگیریهای مرزی و تنش میان ایلخانان و ممالیک در طول سالیان دراز به دلایل مختلف فزونی یافت. در این میان، تحرکات گروههای فراری که از قلمرو ممالیک مصر و شام به سوی ایلخانان مغول میگریختند و به آنها پناهنده میشدند، در بروز و تشدید وضعیت جنگی میان دو دولت از اهمیت فراوانی برخوردار است. محور اساسی پژوهش حاضر، بررسی علل تحرکات و تأثیرات این گروههای فراری و پناهخواه بر روابط دو جانبه ایلخانان و ممالیک با بهرهگیری از شیوه توصیفی و تحلیلی به این موضوع است.
