واکاوی در رابطه نظام ادراکی هنرمندان و عوامل اجتماعی دوره اول عصر صفوی (مطالعه موردی: دیدار مجنون و لیلی هفت اورنگ ابراهیم میرزا)
نویسندگان
1 استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه سمنان
doi
10.22083/jccs.2018.127711.2408چکیده
هدف پژوهش، پاسخ به این سؤال است: آیا میتوان ارتباط معناداری بین نوع ادراک ِ هنرمندان و سبک آثار هفت اورنگ ابراهیممیرزا و عوامل زمانه و زمینهمند دوره اول عصر صفوی برقرار کرد؟ با مفروض گرفتن رابطه این سه وجه و کاربست روش جامعهشناسی زیباشناختی؛ سبکِ مجموعه هفتاورنگ گالری فریر، با توسل به تقابلهای دوگانه مضمونی و فرمالِ اثر دیدار لیلی و مجنون، بررسی میشود. با تمرکز بر ویژگیهای فرمال، سبک اثر خطی با تمایلاتی نقاشانه دارای فرمهای اغلب بسته و قاطع نامتمایز از پسزمینه، دارای کادرهای ادغامی در زمینه، سطحگرایی با گرایش به عمقنمایی معرفی میشود. با نظر به آثار دیگر و تعمیم نسبی سبک اثر به کل مجموعه، ادراک هنرمندان؛ از نوع بصری با تمایل به لامسهای معرفی شده است. مهمترین عوامل مؤثر در ادراک هنرمندان، قراردادهای هنری، تصورات تاریخی صفویان نسبت به طبیعت (گرایی)؛ ذوق و خواست ابراهیم میرزا، رقابت داخلی و خارجی در این مقطع خوانده شده است.