پیامدهای روانی و اجتماعی همهگیری کووید-19 بر متخصصان توانبخشی ایرانی
نویسندگان
1 Ph.D., Department of Occupational Therapy, School of Rehabilitation Sciences, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.
2 Ph.D., Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.
3 Associate professor, Department of Audiology, School of Rehabilitation Sciences, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.
4 M.Sc., Department of Occupational Therapy, School of Rehabilitation Sciences, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.
doi
10.22038/JFMH.2024.79686.3127چکیده
مقدمه: شیوع انواع بیماری های همه گیر و سایر همه گیری ها اجتناب ناپذیر است و متخصصان توانبخشی به دلیل کار با بیماران معلول در معرض ترین گروه ها هستند. این مطالعه به بررسی همبستگی بین اضطراب کووید-۱۹، اختلال وسواس فکری اجباری (OCD)، مشارکت اجتماعی و سبک های مقابله ای در طول همه گیری با اطلاعات جمعیت شناختی متخصصان توانبخشی ایرانی می پردازد. روش کار: در این مطالعه مقطعی در سال 1401، 300 متخصص توانبخشی ایرانی بهطور تصادفی انتخاب شدند. آنها به مقیاس اضطراب COVID-19 (CAS)، ابزار ارزیابی OCD، پرسشنامه مشارکت اجتماعی (SPQ)، پرسشنامه سبک های مقابله (CSQ)، و چک لیست جمعیت شناختی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون ANOVA و SPSS 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین نمرات اضطراب (70/18) و وسواس (47/86) در حد متوسط و نمرات مشارکت اجتماعی (12/34) در دامنه شدید قرار داشت. برای سبک های مقابله ای، بیشترین (1/15) و کمترین (15/12) میانگین نمرات برای سبک های مقابله ای حل مسئله و مقابله ای به دست آمد. در مقایسه متغیرهای اصلی با متغیرهای جمعیت شناختی همبستگی معنی داری وجود داشت. نتیجهگیری: متخصصان توانبخشی اضطراب و OCD قابل توجهی را در طول همهگیری COVID-19 تجربه کردند. به همین ترتیب، مشارکت اجتماعی آنها که باید در سطح بالایی باشد، به شدت محدود شد. علاوه بر این، برخی روابط معنادار در متغیرهای جمعیت شناختی حاکی از آن است که برخی افراد در جامعه مستعدتر هستند. این یافته در اتخاذ راهبردهای مقابله با بحران ها از اهمیت بالایی برخوردار است.