کیفیت خواب پرستاران ایرانی: در سراسر کشور و مطالعه مقطعی
نویسندگان
1 Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran.
2 Abhar School of Nursing, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.
3 Social Determinants of Health Research Center, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.
4 Department Nursing, Roseman University, South Jordan, Utah, USA.
5 Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran.
doi
10.22038/JFMH.2024.77932.3115چکیده
مقدمه: کیفیت خواب پرستاران یک موضوع مهم در ارتباط با کیفیت مراقبت از بیمار است. مطالعه حاضر به بررسی کیفیت خواب پرستاران ایرانی پرداخته است. روش کار: در این مطالعه مقطعی، 920 پرستار شاغل در بیمارستانهای 6 شهر ایران که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای انتخاب شدند، مورد بررسی قرار گرفتند. پرستاران پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t، آزمون کای اسکوئر، تحلیل رگرسیون خطی چندگانه و SPSS 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نمره کل کیفیت خواب 58/3 ± 86/7 از 21 بود. 73/71 درصد از پرستاران کیفیت خواب ضعیفی داشتند. شایع ترین مشکلات اختلال خواب و کارایی خواب بود. کیفیت خواب با سطح تحصیلات همبستگی مثبت و با داشتن شغل دوم همبستگی منفی داشت (05/0P<). سایر متغیرهای شغلی و جمعیت شناختی با کیفیت خواب رابطه آماری معنی داری نداشتند (05/0 P>). نوبت کاری و کار در دو بیمارستان عوامل پیش بینی کننده کیفیت پایین خواب پرستاران بودند. نتیجه گیری: ما به این نتیجه رسیدیم که کیفیت خواب نامناسب برای پرستاران ایرانی یک مسئله مهم بهداشتی است. دلیل اصلی کیفیت پایین خواب آنها، راندمان کم خواب و اختلالات خواب زیاد است.
