سازوکارهای بین المللی شدن در دانشگاه های منتخب جهان و ایران

نویسندگان

1 استادیار گروه مطالعات تطبیقی و نوآوری در آموزش عالی، مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی

doi
چکیده

بین ­المللی شدن آموزش عالی از موارد مطرح و قابل توجه در بیشتر کشورهای جهان و ایران است. این پژوهش با هدف شناسایی سازوکارهای بین ­المللی شدن در دانشگاه­های منتخب جهان و اولویت­ بندی سازوکارها در دانشگاه­های ایران انجام شد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و رویکرد کلی پژوهش آمیخته است. در گام نخست فعالیت­های دانشگاه­های منتخب (دانشگاه پرینستون، دانشگاه تورنتو، مؤسسه فناوری فدرال زوریخ، دانشگاه آکسفورد، دانشگاه سنگاپور و دانشگاه ملبورن) با استفاده از اطلاعات موجود در سایت­های رسمی و اسناد و مدارک مربوط بررسی و در گام دوم با بهره ­گیری از فرایند تحلیل سلسله‌‌مراتبی و با استفاده از نرم ­افزار Expert Choice سازوکارهای بین ­المللی شدن آموزش عالی ایران اولویت­ بندی شد. با تلفیق وزن­ها، هفت سازوکار بین ­المللی سازی آموزش عالی با درنظر گرفتن شش معیار اولویت ­بندی شدند. بر اساس نتایج تحلیل سلسله مراتبی، معیار ارتقای توسعه دانشگاه با وزن نسبی 284/0 نسبت به دیگر معیارها برتری داشت. در میان گزینه ­ها، برگزاری دوره کارشناسی و تحصیلات تکمیلی مشترک بالاترین اولویت را کسب کرد (وزن= 235/0) و بعد از آن، تبادلات (کوتاه­مدت و بلندمدت) استاد و دانشجوی بین ­المللی (وزن= 175/0) و اجرای طرح­ها و پروژه­های پژوهشی مشترک (وزن= 162/0) بودند.