سازوکارهای بین المللی شدن در دانشگاه های منتخب جهان و ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات تطبیقی و نوآوری در آموزش عالی، مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی
doi
چکیده
بین المللی شدن آموزش عالی از موارد مطرح و قابل توجه در بیشتر کشورهای جهان و ایران است. این پژوهش با هدف شناسایی سازوکارهای بین المللی شدن در دانشگاههای منتخب جهان و اولویت بندی سازوکارها در دانشگاههای ایران انجام شد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و رویکرد کلی پژوهش آمیخته است. در گام نخست فعالیتهای دانشگاههای منتخب (دانشگاه پرینستون، دانشگاه تورنتو، مؤسسه فناوری فدرال زوریخ، دانشگاه آکسفورد، دانشگاه سنگاپور و دانشگاه ملبورن) با استفاده از اطلاعات موجود در سایتهای رسمی و اسناد و مدارک مربوط بررسی و در گام دوم با بهره گیری از فرایند تحلیل سلسلهمراتبی و با استفاده از نرم افزار Expert Choice سازوکارهای بین المللی شدن آموزش عالی ایران اولویت بندی شد. با تلفیق وزنها، هفت سازوکار بین المللی سازی آموزش عالی با درنظر گرفتن شش معیار اولویت بندی شدند. بر اساس نتایج تحلیل سلسله مراتبی، معیار ارتقای توسعه دانشگاه با وزن نسبی 284/0 نسبت به دیگر معیارها برتری داشت. در میان گزینه ها، برگزاری دوره کارشناسی و تحصیلات تکمیلی مشترک بالاترین اولویت را کسب کرد (وزن= 235/0) و بعد از آن، تبادلات (کوتاهمدت و بلندمدت) استاد و دانشجوی بین المللی (وزن= 175/0) و اجرای طرحها و پروژههای پژوهشی مشترک (وزن= 162/0) بودند.