تعیین تعداد بهینه لایه جمع‌کننده در سیستم استحصال آب از مه

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب ، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 گروه مهندسی آب، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

doi
10.22060/mej.2024.22438.7618
چکیده

یکی از روش‌های ارتقاء راندمان استحصال آب در جمع‌کننده‌های مه، افزایش تعداد لایه در انواع جمع‌کننده‌ها است. در پژوهش حاضر با تحلیل روابط نظری موجود و انجام آزمایش تجربی، اثر تعداد لایه بر راندمان جمع‌کننده‌های مرسوم (راشل و آلومینیوم) بررسی شد. در بخش آزمایشگاهی بعد از راه‌اندازی سیستم تولید و استحصال مه، جریان خروجی از دستگاه رطوبت‌ساز به صفحه جمع‌کننده برخورد و پس از استحصال مه و اندازه‌گیری مقادیر آب جمع‌شده، راندمان جمع‌کننده‌های با تعداد 1، 2، 5 و 7 لایه، برآورد و مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج بررسی روابط نظری حاکم بر استحصال آب از مه نشان داد که با افزایش ضریب تخلخل جمع‌کننده، راندمان آیرودینامیکی ابتدا افزایش و پس از ضریب تخلخل حدود 50 تا 60 درصد، مقدار آن کاهش می‌یابد. همچنین، با افزایش تعداد لایه‌های مش راشل و آلومینیوم از 1 تا 12 لایه، راندمان آیرودینامیکی به ترتیب 12 و 7 درصد کاهش و راندمان نهفتگی آن‌ها به ترتیب 61 و 73 درصد افزایش یافت. بیشترین راندمان نظری مش راشل و مش آلومینیوم به ترتیب در حالت 4 و 7 لایه به دست آمد. طبق نتایج آزمایش تجربی نیز، بیشترین راندمان جمع‌آوری آب مش راشل در حالت 5 لایه برابر با 3/55 درصد و برای مش آلومینیوم در حالت 6 لایه برابر با 1/58 درصد به دست آمد. در صورتی‌که مبنای انتخاب تعداد لایه‌ها، هزینه‌های اجرای سیستم استحصال باشد تعداد بهینه لایه در مش راشل و آلومینیوم به ترتیب 2 و 4 لایه خواهد بود.