مطالعۀ کینماتیکی سازوکارهای اجرای جسمانی، مشاهدۀ عمل و تصویرسازی ذهنی با استفاده از دستکاری بازخورد
نویسندگان
1 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 گروه علوم ورزشی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز ، شیراز، ایران.
4 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران .
doi
10.22059/jsmdl.2024.379355.1791چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر آن بود که با دستکاری مستقیم بازخورد در حالت اجرای جسمانی و مشاهدۀ عمل به این موضوع بپردازد که آیا بازخورد بهعنوان یک متغیر تعدیلکننده برای تأثیرات متفاوت تمرین جسمانی، مشاهدهای و تصویرسازی عمل میکند یا خیر؟روش پژوهش: در این پژوهش 60 دانشجوی راستدست شرکت داشتند که بهصورت تصادفی به شش گروه بهصورت زیر تقسیم شدند: جسمانی، مشاهدهای، ذهنی، جسمانی بدون بازخورد، مشاهدهای بدون بازخورد و کنترل. افراد به مدت یک روز (9 بلوک 18 کوششی) به تمرین ضربه گلف پرداختند. گروههای تمرینی بر اساس گروهبندی ذکرشده بهصورت جسمانی، مشاهدهای و یا تصویرسازی تکلیف را تمرین کردند. گروههای جسمانی بدون بازخورد و مشاهدهای بدون بازخورد از مشاهدۀ نقطۀ توقف توپ منع شدند. دقت ضربۀ افراد و تعداد درجات آزادی دینامیک بهعنوان متغیر اجرا مورد سنجش قرار گرفتند.یافتهها: در متغیر دقت حرکت نشان داده شد که حذف بازخورد در تمرین جسمانی و تمرین مشاهدهای سطح عملکرد را در حد تصویرسازی ذهنی کاهش میدهد. با این حال در تعداد درجات آزادی دینامیک نشان داده شد که تصویرسازی حرکتی با گروههای بدون بازخورد تفاوت معناداری دارد و حذف بازخورد در این دو حالت موجب مشابهت با تصویرسازی ذهنی نشد.نتیجهگیری: این نتایج بر اساس مکانیزمهای زیربنایی متفاوت توجیه شدند. استدلال شد که تمرین جسمی یک تمرین ادراکمحور است و تصویرسازی ذهنی یک تمرین مبتنی بر شناخت است که بر بازنمایی حافظهای برای تولید حرکت تکیه دارد. در مقابل تمرین مشاهدهای یک فرایند دوسویة ادراکی-شناختی است.
