بررسی اثربخشی مهارت های گفت و گو بر تاب آوری و سازگاری مادران دارای کودکان ناتوان جسمی
نویسندگان
1 M.Sc. in counseling and psychology, Faculty of Humanities, Quchan Branch, Islamic Azad University, Quchan, Iran.
2 Postdoctoral researcher in psychology, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
3 M.Sc. in family law, Department of Law, Sabzevar Branch, Islamic Azad University, Sabzevar, Iran
doi
10.22038/jfmh.2023.23292چکیده
مقدمه: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی مهارت های گفت و گو بر تاب آوری و سازگاری مادران دارای کودکان ناتوان جسمی بود.روش کار: جامعه آماری شامل کلیه مادران کودکان کمتوان جسمی مشهد بود که در فاصله شهریور تا آبان 1400 به مراکز مشاوره و درمان معلولان جسمی حرکتی مشهد مراجعه کردند. نمونهها با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمون (30 نفر) و شاهد (30 نفر) تقسیم شدند. ابزارهای تحقیق شامل مقیاس تاب آوری کانر- دیویدسون (CD-RISC) و پرسشنامه سازگاری بل بود. گروه آزمون به مدت 6 جلسه 2 ساعته آموزش مهارت های گفت و گو را دریافت کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ANCOVA و نرم افزار SPSS انجام شد.یافتهها: نتایج نشان داد که اجرا و آموزش مهارتهای گفتوگوی تأثیر مثبت و معناداری بر تابآوری (001/0>P) و سازگاری (001/0>P) مادران دارای فرزند ناتوان جسمی دارد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج، آموزش مهارتهای گفتوگو نقش مهم و مؤثری در تابآوری و سازگاری مادران دارای کودکان ناتوان جسمی دارد.
