رویکرد شبکهبندی هگزاگون در ارزیابی تخریب سیمای سرزمین (مورد مطالعه: شهرستان شمیرانات)
نویسندگان
1 دکتری محیط زیست- ارزیابی و آمایش سرزمین، دانشکدة محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی- واحد علوموتحقیقات، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکدة فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی- واحد تهران شمال، تهران، ایران
doi
10.22059/jtcp.2016.60195چکیده
در این مطالعه که بر روی سیمای سرزمین شهرستان شمیرانات انجام گرفت، برای اولینبار شبکهبندی هگزاگون برای دستیابی به واحدهای همگن در اجرای مدل تخریب بهکار گرفته شد. در این راستا، با توجه به وسعت محدودة مورد مطالعه یک شبکة هگزاگون متشکل از 36 واحد (سلول) ایجاد و هر سلول شبکه بهعنوان یک زیرسیما در نظر گرفته شد. در ادامه، آسیبپذیری اکولوژیک، عوامل تخریب و شدت آنها برای هر سلول با بهکارگیری متریکهای سیمای سرزمین محاسبه و براساس منطق فازی استانداردسازی و طبقهبندی شد. در پایان، بر مبنای ضرایب تخریب بهدستآمده، تحلیل و پهنهبندی سیمای سرزمین انجام گرفت. در مجموع، 73 درصد از مساحت شهرستان شمیرانات با وضعیت تخریب کم و مستعد توسعه شناسایی شد که با رعایت محدودیتهای اکولوژیکی و حریمهای (رود درهها، فاصله از گسلهای اصلی و مناطق حفاظتشده) قابل توسعه است. همچنین، 23 درصد نیازمند بازسازی و احیاء و 4 درصد نیازمند اقدامات حفاظتی شناسایی شد. در صورت بهکارگیری شبکة هگزاگون بهعنوان مبنای ارزیابی تخریب سیمای سرزمین، ضمن محاسبة دقیقتر متریکها و در نهایت، برآورد ضریب تخریب به تفکیک سلولهای همگن، وضعیت کل سیمای سرزمین مورد مطالعه نیز از لحاظ میزان تخریب صورتگرفته و پتانسیل توسعة آتی مشخص خواهد شد.