تحلیل فضایی خوشههای آسیبپذیر بافت کالبدی شهر گرگان در برابر زلزله (با استفاده از آمار فضایی )
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jhgr.2019.281028.1007924چکیده
زلزله یکی از خطرناکترین، مخربترین، و غیرقابل پیشبینیترین مخاطرات طبیعی شهری بهشمار میآید. طبق اعلام سازمان مدیریت بحران کشور، 78درصداز مساحت کشور در محدودة خطر لرزهخیزی بالا قرار دارد و 10درصداز تلفات انسانی ناشی از بلایا در نتیجة زلزله است. استان گلستان جزو استانهای رده دوم خطر زلزله و در ردة خود اولین استان پُرخطر است. بر همین اساس، هدف از پژوهش حاضر سنجش و تحلیل مکانی خوشههای آسیبپذیر بافت کالبدی شهر گرگان در شرایط بحرانی بهمنظور تعیین نقاط نیازمند مداخلة فوری است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و روش بررسی آن توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری شامل مرزهای جغرافیایی شهر گرگان براساس سرشماری سال 1395 است. برای تعیین پهنههای آسیبپذیر از مدلهایی نظیر ANP و VIKOR استفاده شده است. برای تحلیل فضایی خوشههای آسیبپذیر بافت کالبدی نیز از آمارة فضایی Getis-Ord بهره گرفته شده است. یافتههای پژوهش نشاندهندة آن است که شاخص مصالح ساختمانی با وزن 452/0 و شاخص ریزدانگی (مساحت قطعات) با وزن 126/0 به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیرگذاری را در ارزیابی آسیبپذیری بلوکهای شهر گرگان دارند. همچنین، بیشترین میزان آسیبپذیری از لحاظ کالبدی مربوط به مناطق مرکزی و جنوبی و حاشیههای شرقی و تا حدودی غربی شهر گرگان است. تحلیل Hotspot به طور واضح شکاف بین مرکز و جنوب را با سایر مناطق شهر گرگان نشان میدهد. درواقع، پهنههای آسیبپذیر شهر گرگان عمدتاً بر بافتهای تاریخی و مناطق حاشیهنشین منطبق است.