نقش مشارکت‌های مردمی در سامان دهی بافت فرسوده شهر جهرم

نویسندگان

1 استاد گروه جغرافیا و برنامه ‏ریزی شهری، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران

2 دکترای جغرافیا و برنامه ‏ریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 کارشناس‏ ارشد جغرافیا و برنامه ‏ریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان

4 کارشناس‏ ارشد جغرافیا و برنامه ‏ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، واحد رضوان‏شهر یزد

doi
10.22059/jhgr.2020.104307.1006780
چکیده

بافت مرکزی و قدیمی شهرها،که روزگاری مهم‌ترین و بهترین محله‏های مسکونی شهرها بـوده‏انـد و بـه دلیـل حضـور اجتماعات انسانی امروز دارای عناصر تاریخی و به‌یادمـانی بـاارزش متعـددی هسـتند، در حـال حاضـر،دچـار فرسـودگی ناکارآمدی شده است. هدف از تحقیق حاضر نقش مشارکت‏های مردمی در سامان‌دهی بافت فرسودة شهر جهرم است. از اینرو، چهار شاخص‌ـ شامل کالبدی، اقتصادی، اجتماعی، و زیست‏محیطی‌ـ بررسی شده است. نوع تحقیق توصیفی- تحلیلی است و به دو صورت اسنادی و پیمایشی انجام شده است. جامعة آماری پژوهش بافت قدیم شهر با وسعت 104 هکتار و جمعیت 22375 نفر است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 250 نفر محاسبه شده است. در این پژوهش، فرایند محاسبات بر اساس روش تحلیل عاملی انجام گرفته است. بدین منظور، شاخص‏هایی در ابعاد مختلف بافت فرسوده‌ـ شامل اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، و زیست‏محیطی‌ـ انتخاب شدند. با توجه به نتایج، عامل کالبدی به‌تنهایی 287/16درصد از واریانس را به خود اختصاص می‏دهد و بیشترین تأثیر را در بین عوامل چهارگانه دارد. عامل اجتماعی با 044/11درصد از واریانس دومین عامل شناخته می‏شود. عامل اقتصادی 972/8درصد و عامل زیست‏محیطی 574/7درصد از واریانس را به خود اختصاص داده است. با توجه به مقدار ضریب همبستگی پیرسون (168/.) رابطة آماری معنی‏داری بین دو متغیر میزان مشارکت مردمی و میزان اعتماد وجود دارد.