ارزیابی عملکرد صفات رشد و خصوصیات لاشه در بره‌های خالص کردی و آمیخته‌های کردی × رومانف

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد علوم دامی، بخش علوم دامی، جهاد کشاورزی خراسان رضوی، مشهد، ایران.

2 کارشناسی ارشد علوم دامی، بخش علوم دامی، جهاد کشاورزی خراسان شمالی، شیروان، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.

4 دانشیار، بخش علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران.

doi
10.22059/jap.2021.322772.623611
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثرات آمیخته‌گری بر عملکرد رشد و ترکیب لاشه بره‌های گوسفند نژاد کردی و آمیخته کردی× رومانف بود. بدین منظور از دو گروه ژنتیکی بره نژاد کردی خالص (KK) و بره آمیخته‌های کردی× رومانف (KR) استفاده شد. از شش بره از هر گروه برای تجزیه لاشه استفاده شد. تعداد بره‌های از شیر گرفته‌شده در گروه‌های ژنتیکی KK و KR به‌ترتیب 95 و 45 رأس به‌ازای 100 راس میش در معرض آمیزش بود. بره‌های کردی خالص دارای بیش‌ترین و بره‌های آمیخته دارای کم‌ترین وزن تولد بودند (به‌ترتیب 4/5 در مقابل 4/1 کیلوگرم). براساس نتایج حاصل، افزایش وزن روزانه بره‌های آمیخته نسبت به بره‌های کردی در دوره قبل از شیرگیری بیش‌تر بود (0/05>P)، اما میانگین وزن پایانی بره‌های کردی نسبت به بره­های آمیخته (به‌ترتیب 54/8 در مقابل 41/5 کیلوگرم) بیش‌تر بود (0/05>P). گروه‌های ژنتیکی تأثیر معنی‌داری بر وزن لاشه‌های گرم و سرد بره‌های پرواری نداشتند، اما تأثیر آمیخته‌گری بر ضخامت چربی، وزن دنبه و ران معنی‌دار بود (0/05>P). نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد آمیخته­ ها در دوره قبل از شیرگیری عملکردی بهتری نسبت بره‌های خالص دارند، اما در دوره پروار عملکرد بره‌های کردی خالص نسبت به آمیخته‌ها بهتر می­باشد.