تعیین محدوده فضایی شهر- منطقه برای کلانشهر تهران و نواحی پیرامونش
نویسندگان
1
2 استاد، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jtcp.2016.59144چکیده
چگونگی نگاه به کلانشهر تهران و نواحی پیرامونش از چالشهای اخیر نظام برنامهریزی فضایی کشور بوده است که موجب تکوین مفاهیمی مانند مجموعهشهری و منطقهکلانشهری شده است. شناخت کلانشهر تهران و گسترة پیرامونش با نگرش نومنطقهگرایی و برای دستیابی به تمرکززدایی و رقابتپذیری و جهانیشدن، کاربستِ ساختاری پویاتر را میطلبد. پژوهش حاضر با تکیه بر تحلیلِ تطبیقی تلاش میکند الگوی فضایی شهر- منطقه را متناسب با سازمان فضایی ایران بهینهسازی کرده و محدودة فضایی شهر- منطقة تهران را با بهرهگیری از تحلیل جریانهای عملکردی و تخمین فاصلة 85 نقطة شهری در محدودة 250 کیلومتری جادهای تهران با دو روش استقرایی و استنتاجی در نرمافزار GIS تعیین کند. دادههای مورد نیاز به روش کتابخانهای و اسنادی جمعآوری شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهند کلانشهر تهران و نواحی پیرامونش در الگوی فضایی شهر- منطقه با دو هسته و 41 شهر پیرامونی تبیین میشود. این محدوده نشاندهندة ردپای عملکردی کلانشهری تهران برآمده از جریانهای روزانه و هفتگی مبتنی بر منطقِ فضایی فراتر از تقسیمبندیها و محدودیتهای کالبدی، سیاسی و اداری است.