بررسی راهکارهای ساماندهی و تمرکززدایی از تهران و طراحی الگوی بهینه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jtcp.2016.59142چکیده
چکیده روند راهکارها و راهبردهای بیانشده برای حل مسائل و مشکلات تهران بعد از طی مراحل مختلف به قانون امکانسنجی مرکز اداری و سیاسی کشور و ساماندهی و تمرکززدایی از تهران رسیده است. هدف این پژوهش پرداختن به مادة 1 این قانون و طراحی الگوی ساماندهی و تمرکززدایی از تهران است. روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی و از نوع کاربردی است. جمعآوری دادهها نیز با استفاده از منابع کتابخانهای- اسنادی و روش پیمایشی انجام گرفته است. نتایج نشان داد، باید بخش اول این قانون را کنار گذاشت و راهکارهای ساماندهی و تمرکززدایی را جایگزین کرد. همچنین، نتایج نشان داد اجرانکردن دقیق قوانین موجود در زمینة تمرکززدایی و ساماندهی، نگاه نقطهای به تهران و درنظرنگرفتن منطقة شهری بهعنوان یک کل واحد، بیتوجهی به ابعاد مسئلهدار تمرکز (ابعاد اقتصادی) و عدم پیگیری همزمان سیاستهای ساماندهی و تمرکززدایی، باعث شده است سیاستهای ساماندهی و تمرکززدایی کماثر شود. در همین زمینه، ابتدا فهرستی از راهکارها از پژوهشهای پیشین استخراج و با بهکارگیری روش دلفی غربالگری شد و با ترکیب راهکارهای پیشین و نظر اعضای پانل دلفی، 30 راهکار اصلی در قالب الگوی ساماندهی و تمرکززدایی از تهران توسط اعضای پانل تأیید شد.
