ارزیابی عدالت فضایی در توزیع خدمات روستایی شهرستان های استان اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکدة علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 استاد، دانشکدة علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکدة علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
4 دانشیار، دانشکدة علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jtcp.2016.59143چکیده
عدالت فضایی با آموزههای انسانی و علمی، در حقیقت موجب بروز ضعفها و توانهای نواحی مختلف میشود. از آنجا که بیشتر سیاستهای تخصیص و توزیع منابع ملی و منطقهای در کشور از طریق برنامهریزی متمرکز انجام میگیرد، پژوهش حاضر در پی تحلیل عدالت فضایی خدمات روستایی در استان اصفهان است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است و دادههای مورد نیاز با روش اسنادی گردآوری شد. این پژوهش با بهکارگیری 8 شاخص خدمات روستایی متشکل از 77 معرف، انجام گرفت. دادهها با نرمافزارهای SPSS و Excel تجزیهوتحلیل شد. روایی شاخصها با تحلیل عاملی تأییدی انجام گرفت. سپس، بهعنوان ورودی مدل تاکسونومی عددی با نرمافزار GIS بهصورت نقشة طراحی شد. در این پژوهش شهرستانها از نظر توزیع خدمات روستایی به سه گروه عادلانه، نسبتاً عادلانه و ناعادلانه تقسیم شد. نتایج نشاندهندة وجود نابرابری در پراکنش خدمات بود و نشان داد خدمات روستایی بهطور عادلانه در سطح شهرستانهای استان اصفهان توزیع نشده است. بهعبارت دیگر، در نقاط کمجمعیت تمرکز مراکز خدماتی و در نقاط پرجمعیتتر کمبود خدماترسانی مشهود است و در توزیع خدمات روستایی در استان اصفهان هیچ توجهی به عامل بسیار مهم جمعیتی نشده است.