مضامین داستان قرآنی حضرت یوسف (ع) در شعر معاصر
نویسندگان
1 هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/ltr.2011.6538چکیده
از دیرباز نویسندگان و شاعران جهان اسلام بهدلیل محتوای غنی و ارزشهای متعالی اخلاقی قرآن کریم، از آن تأثیر پذیرفتهاند. این اثرپذیری در کار شاعران گاهی مشهود بوده است؛ مانند اقتباس و درج؛ گاهی با تصویر و صورخیال همراه بوده است؛ مانند تلمیح و استعاره و رمز و سایر شگردهای تصویرآفرینی. تأثیرپذیری شاعران از قرآن کریم به دو عامل مهم بستگی داشته است: اول، میزان انس با کلام قدسی و تدبر در معانی ژرف و دقایق قرآنی؛ دوم، میزان اعتقاد و ایمانشان نسبت به اسلام و کتاب وحی، و همت در ترویج و تبلیغ معانی و معارف دینی. شگرد بدیعیِ تلمیح و عناصر داستانیِ چاه و زندان، عشق و پیراهن، بسامد بالایی در شعر معاصردارد. حضرت یوسف (ع) درشعر معاصر ایران، نماد پاکی، محبوب غایب و حضرت حجت (عج ) است. کمتر شاعری به حضرت یوسف (ع) از منظر حکمت، نبوت و حکومتداری نگریسته است.