اثر تمرینات اگزرگیم بر تعادل ایستای کودکان مبتلا به وضعیت سر به جلو
نویسندگان
1 گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران .
doi
10.22059/jsmdl.2024.368088.1753چکیده
مقدمه: وضعیت سر به جلو از رایجترین ناهنجاریهای وضعیتی در بین دانشآموزان است که این اختلال بر کنترل وضعیتی (تعادل) آنها اثرگذار است. اگرچه روند استفاده از اگزرگیم برای بهبود تعادل وجود دارد، با این حال، اثربخشی اگزرگیم که بهطور خاص برای بهبود تعادل دانشآموزان با وضعیت سر به جلو طراحی شده باشد، نامشخص است. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات اگزرگیم بر تعادل ایستای کودکان مبتلا به وضعیت سر به جلو بود.روش پژوهش: در این پژوهش نیمهتجربی که با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل انجام گرفت، 30 پسر با وضعیت سر به جلو شهر تاکستان با دامنة سنی 7 تا 12 سال بهصورت هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه تمرین اگزرگیم و کنترل قرار گرفتند. در مرحلة پیشآزمون، شرکتکنندگان اقدام به اجرای سه کوشش آزمون لکلک (تعادل ایستا) کردند. مرحلة مداخله در هشت هفته و هر هفته دو جلسه و هر جلسه 30 دقیقه انجام گرفت که شرکتکنندگان به اجرای تمرینات مربوط پرداختند. پس از اتمام مرحلة تمرینی، مرحلة پسآزمون انجام گرفت که شرکتکنندگان همانند مرحلة پیشآزمون به اجرای آزمون تعادل ایستا پرداختند. دادهها به روش تحلیل کوواریانس تکمتغیری تحلیل شد.یافتهها: نتایج نشان داد که تمرینات اگزرگیم موجب بهبود معنادار تعادل ایستای کودکان مبتلا به وضعیت سر به جلو شد (0/001=P ،22/99=F).نتیجهگیری: بهطور کلی نتایج پژوهش حاضر بر اهمیت تمرینات اگزرگیم بر تعادل ایستای کودکان مبتلا به وضعیت سر به جلو تأکید دارد و پیشنهاد میشود از مزایای این تمرینات در بهبود تعادل ایستا استفاده شود.