ارتقای روش MOLA با توجه به معیارهای سیمای سرزمین و بهرهگیری از الگوریتم ژنتیک
نویسندگان
1 دانشیار، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
3 استادیار، دانشکدة فنی و مهندسی، دانشگاه گلستان، ایران
doi
10.22059/jtcp.2015.54780چکیده
در فرایند اختصاص مکانی کاربریها به یک پهنه، بهطور معمول میان کاربریها رقابت وجود دارد. برای حل این رقابت، دو رویکرد تخصیص زمین به چند کاربری (MOLA) و الگوریتم ژنتیک (GA) برای شهرستان گرگان بهکار گرفته شدند. رویکرد MOLA بر اساس تناسب و روش نزدیکی به نقطة مطلوب عمل میکند و برای GA، با بهکارگیری لایة تناسب و شاخص پیوستگی (Cohesion Index) کاربری تخصیص میشود. جهت بهبود رویکرد MOLA، لایة نهایی به عنوان جمعیت اولیه در GA استفاده شد. همچنین، با تعریف شاخص پیوستگی به عنوان معیار سیمای سرزمین، تلاش شد لکههای ایجادشده شکل منسجمتری داشته باشند، که این ویژگی در رویکرد MOLA غایب است. نتایج نشان داد بهکارگیری GA بر اساس خروجی رویکرد MOLA در بهبود قابلیت این رویکرد از نظر معیارهای سیمای سرزمین تأثیری بسزا دارد. اگرچه واردکردن معیارهای سیمای سرزمین باعث ازدسترفتن بخشی از تناسب برای کاربریها میشود، با متوازنکردن تناسب و شاخص سیمای سرزمین در GA میتوان حد متعادلی از آنها را لحاظ کرد. لایة ایجادشده توسط GA از لحاظ معیارهای سیمای سرزمین و تناسب، قابلیت بهکاریگری ترکیبی از رویکردهای مختلف را در آمایش برای رسیدن به راهحل بهینه نشان داد.