ارزیابی طرحهای جابهجایی روستایی از نظر مکانیابی (مورد مطالعه: روستاهای لرینی علیا و سفلی و فرخآباد- استان ایلام)**
نویسندگان
1 . استادیار، دانشگاه اصفهان، ایران
2 . دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، ایران
doi
10.22059/jtcp.2014.53208چکیده
بعد از اتخاذ تصمیم دربارة جابهجایی یک روستا، تعیین محل جدید، یکی از اصلیترین مراحل فرایند جابهجایی است، زیرا نتایج این تصمیم در طولانیمدت ظاهر میشود و آثار زیادی در جنبههای مختلف دارد و تجربه نیز نشان داده است سهلانگاری در مکانگزینی سکونتگاه جدید بارها موجب ضعف یا شکست برنامههای جابهجایی شده است. هدف از این پژوهش که از نوع توصیفی- تحلیلی است و اطلاعات مورد نیاز آن به روش اسنادی و میدانی گردآوری شده است، ارزیابی طرحهای جابهجایی روستاهای لرینی علیا و سفلی و فرخآباد در استان ایلام از نظر مکانیابی با روش مکهارگ است. نتایج این تحقیق نشان داد از نظر اکثر معیارهای مورد بررسی، روستاهای مورد مطالعه در شرایط مناسب و نیمهمناسب قرار دارند و فقط روستاهای لرینی علیا و سفلی از نظر شیب و روستای فرخآباد از نظر قرارگرفتن در اراضی کشاورزی در شرایط نامناسب قرار دارند. لذا از آنجا که مکانیابی یک سکونتگاه در مکانی که همة استانداردها را دارد، در بعضی مناطق بسیار مشکل و حتی غیرممکن است، مکانیابی روستاهای مورد مطالعه از نظر معیارهای مورد نظر مناسب بوده است.
