پیش بینی اضطراب مرگ از طریق ترس از کووید-19، روان رنجورخویی، سیستم بازداری رفتاری و عدم تحمل بلاتکلیفی
نویسندگان
1 M.A. student of clinical psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
2 Professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
3 Assistant professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
doi
10.22038/jfmh.2022.21439چکیده
مقدمه: با توجه به افزایش شیوع بیماری کووید-19، تجربه سطوح بالای اضطراب مرگ در سراسر جهان قابل پیش بینی است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی مسیر پیشبینی اضطراب مرگ از طریق ترس از کووید-19، روان رنجورخویی، سیستم بازداری رفتاری و عدم تحمل بلاتکلیفی بود.روش کار: طرح پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی و از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش بزرگسالان ایرانی بودند که از بین آنها 400 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها در جولای و آگوست 2020 با استفاده از مقیاس اضطراب مرگ تمپلر (TDAS)، مقیاس ترس از COVID-19 (FCV-19S)، پرسشنامه فرم کوتاه پرسشنامه پنج عاملی نئو (NEO-FFI)، سیستم بازداری رفتاری / سیستم فعال سازی رفتاری (مقیاس BIS/BAS) و مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی در مشهد-ایران جمع آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر، SPSS نسخه 26 و AMOS نسخه 24 انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که بین اضطراب مرگ با ترس از کووید-19 (01/0P<) و روان رنجورخویی (01/0P<)، بین سیستم بازداری رفتاری با عدم تحمل بلاتکلیفی (01/0P<)و بین عدم تحمل بلاتکلیفی با اضطراب مرگ (01/0P<)رابطه معنیداری وجود دارد. همچنین مسیر پیش بینی اضطراب مرگ از طریق روان رنجورخویی، سیستم بازداری رفتاری و عدم تحمل عدم قطعیت در سطح 001/0 تأیید شد و مسیر معنی دار بود.نتیجهگیری: بر اساس یافتهها،اضطراب مرگ از طریق مسیر ترس از کووید-19، روان رنجورخویی، سیستم بازداری رفتاری و عدم تحمل بلاتکلیفی پیشبینی میشود.
