بررسی الگوهای زبانی در نامگذاری مراکز کسبوکار شهر تبریز
نویسندگان
1 استادیار، گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیام نور.
2 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.22083/jccs.2016.15432چکیده
بررسی فرایند نامگذاری مراکز کسبوکار یکی از زمینههای پژوهشی زبانشناسی اجتماعی به شمار میآید و محققان میکوشند با مطالعۀ جنبههای مختلف آن به درک عمیقتری از کاربرد زبان در جامعه دست یابند. در این مطالعه، محققان کوشیدهاند تنوع الگوهای زبانی را در انتخاب نام مراکز اداری و صنفی شهر تبریز بررسی کنند. به این منظور سه منطقۀ الف (مرفه و برخوردار)، ب (نیمه برخوردار) و ج (نابرخوردار) در سطح شهر شناسایی شد و از هر منطقه، نام 300 واحد به منزلة دادۀ پژوهش گردآوری شد. یافتهها نشان میدهد که از مجموع 900 دادۀ تحقیق، 3/78درصد از دادهها به صورت یکزبانه فارسی است و زبان ترکی با 6درصد کاربرد، حضور کمرنگی در نامگذاری مراکز کسبوکار تبریز دارد. مقایسۀ یافتهها بر حسب مناطق سهگانه حاکی از آن است که میان استفاده از الگوهای زبانی از یکسو و رفاه اقتصادی و اجتماعی از سوی دیگر، ارتباط وجود دارد. همچنین مشخص شد که در برخی مشاغل، صاحبان ردههای صنفی مانند صاحبان بوتیک و رستوران گرایش بیشتری به استفاده از الگوهای متنوع چندزبانه دارند. در پایان، مقایسهای از نتایج این پژوهش با مطالعات ایرانی و خارجی ارائه شده است.