تعیین مسیر بهینه شبکه راه ها با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (مطالعه موردی: مسیر رود سر- قزوین)
نویسندگان
1 دانشیار رشتة جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد رشتة جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور تهران -ایران
doi
10.22059/jhgr.2019.278135.1007888چکیده
مسیریابی از جمله اقدامات اولیة عملیات طراحی یک مسیر بهشمار میرود و بهعلت نقش بسزایی که در چگونگی قرارگیری مسیر در ارتباط با سایر تأسیسات، محیط، و عوارض مجاور خود از یک طرف و تأثیر قابل توجهی که در هزینههای اجرایی مسیر از طرف دیگر دارد بایستی بررسی دقیق شود. همزمان با رشد و توسعة پایدار و تحولات اساسی در امور اقتصادی، اجتماعی، و فرهنگی، نقش شبکة راهها بهعنوان یکی از بخشهای مهم و زیربنایی در توسعه بیشتر نمایان میشود؛ علاوه بر اینکه منابع و استعدادهای بالقوة سرزمین را بارور و زمینة رشد و شکوفایی را فراهم میکند. لحاظکردن معیارهای صحیح و جامع در مرحلة تعیین مسیر میتواند نقش عمدهای در کاهش هزینههای اقتصادی، افزایش ایمنی، و دسترسی جادهها و حفظ محیط زیست ایفا کند. بدین منظور، در تحقیق حاضر، عوامل متعددی مانند شیب، ارتفاع، کاربری اراضی، زمینشناسی، زمینلغزش، فاصله از گسل، فاصله از مراکز شهری برای مسیریابی بهینه در مسیر رودسر در نظر گرفته شده است. لذا،در پژوهش حاضر به تعیین کوتاهترین مسیر در شهر رودسر-قزوین پرداخته شده است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و برای تحلیل دادهها از نرمافزار ArcGIS و از مدل AHP استفاده شده است.با توجه به مسیر بهینه، با استفاده از این روش بهعلت قرارگیری در شیب مناسب و نزدیکی به مراکز اقتصادی و دوری از گسل انتخاب شد. نتایج بهدستآمده نشان میدهد مسیر بهدستآمده از لحاظ مدت زمان و رسیدن به بهینةاین مسیر نسبت به مسیر قبلی کوتاهتر است و این موضوع سبب کاهش هزینة سوخت و کاهش ترافیک میشود.