تحلیل نیروهای موثر در شهری شدن رانت در قالب طرح های آماده سازی زمین مسکونی شهری (مطالعۀ موردی: شهر زنجان)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز
3 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز
4 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز
doi
10.22059/jhgr.2019.282830.1007949چکیده
تولید فضای شهری برآیند تعاملی فرایندهای محیطی، اقتصادی، اجتماعی،و سیاسی است. وجه اشتراک میان نظامهای اقتصادی متفاوت هر کشوری حضور عامل تولید زمین بهعنوان مهمترین رکن توسعة شهری در برقراری رابطةیادشده است. هر چقدر قدرت نهادها و مدیران محلی در مدیریت جریانات اقتصادی-اجتماعی و کالبدی شهر ضعیف باشد، کنشگران فعال در بازار زمین و مستغلات شهری به عاملان اصلی در توسعة شهری و تولید فضای رانتی تبدیل میشوند. در این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی نقش عوامل و مؤلفههای تأثیرگذار بر تولید فضای رانتی شهر زنجان در درون صورتبندی نظام اقتصادی رانتیر کشور بهواسطة طرحهای آمادهسازی زمین مسکونی بررسی میشود. گردآوری دادهها با مطالعات کتابخانهای و میدانی انجام شد. تحلیل دادهها نیز با روش دلفی، مدل TODIM، تحلیل مسیر و مدل DPSIRبا کمک نرمافزار SPSSانجام شد. نتایج برآمده از آزمون تحلیل مسیر نشان میدهد شاخصهای کنترل محدودة شهری با اثر مستقیم 527/0بیشترین ارتباط را با ساخت شهری مبتنی بر رانت دارد و شاخص سهم قیمت زمین در قیمت تمامشدة مسکن با ضریب 794/0 و سهم ارزش افزودة نفت در تولید ناخالص داخلی با ضریب 792/0 بیشترین تأثیر را در تولید فضای رانتی از نظر رتبهبندی مدل تودیم دارد. در این رابطه برای مقابله با تولید فضای رانتی،جلوگیری از تبدیل زمین به اوراق بهادار ملکی و مستغلاتی برای بروز کنش رانتجویی بازتوزیعی و چرخش به سیاستهای بازآفرینی شهری ضروری است.