به کارگیری رویکرد شبکة هم پیوندی در سطح بندی فضاهای سکونت گاهی استان قم برای بهبود برنامه ریزی و آمایش منطقه ای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
2 کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشیار گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
4 دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jtcp.2013.36784چکیده
هدف رویکرد مطالعات شبکة شهری همپیوندی در توسعة شهری و روستایی، افزودن ابعاد فضایی و مکانی به برنامهریزی منطقهای است. در این مقاله با مطالعة چارچوب نظری مطالعات شبکة همپیوندی، روشی پیشنهادی برای تعیین سلسلهمراتب و نیز سطحبندی سکونتگاهها در سکونتگاههای شهری و روستایی استان قم بررسی شده است. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی است و جامعة آماری استان قم است. دادهها به روش اسنادی و کتابخانهای گردآوری و به روش آمار توصیفی ـ تحلیلی تجزیهوتحلیل شد. نتایج بررسی وضع موجود نشان میدهد در شرایط حاضر شهر قم به عنوان مرکز استان، تنها نقطة جمعیتی است که توان جذب عناصر برتر خدماتی را دارد.. رویکرد جدید معرفیشده در این مقاله، سکونتگاهها را به روشی دقیقتر، یعنی توجه به عوامل فضایی ـ کالبدی در چارچوب شبکه سطحبندی میکند تا مشکلات مرتبط با روش سلسلهمراتبی کاهش یابد و کارآمدی بیشتری ایجاد شود.
