تقویت رفتار حفظ آب: نقش مسئولیت زیستمحیطی و احساسات در پایداری آب شهری
نویسندگان
1 گروه علوم اقتصادی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، شهر تبریز، کشور ایران
2 گروه علوم اقتصادی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، شهر تبریز، کشور ایران
3 گروه علوم اقتصادی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، شهر تبریز، کشور ایران
doi
10.22034/iwrr.2025.512404.2839چکیده
مسئولیت زیستمحیطی و احساسات مثبت بهعنوان عوامل کلیدی در شکلدهی رفتارهای بهینه مصرفکننده و تصمیمگیریهای مدیریتی، میتواند تاثیر قابل توجهی بر حفظ و کاهش بحرانهای آب در جوامع مختلف داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر مسئولیت زیستمحیطی، درک ریسک و احساسات مثبت بر رفتار حفظ آب انجام شد. با استفاده از روش همبستگی و علی_رابطهای و مدلسازی معادلات ساختاری، روابط بین متغیرهای کلیدی پژوهش مورد تحلیل قرار گرفت. جامعه آماری، کلیه مصرفکنندگان آب شهری در تبریز بوده و دادهها از طریق پرسشنامه جمعآوری و تحلیلها با نرمافزار SPSS 26و STATA 17 انجام شد. بر اساس نتایج مسئولیت زیستمحیطی و درک ریسک تأثیر مثبت و معنیداری بر احساسات مثبت دارند و احساسات مثبت نقش میانجیگری در ترویج رفتارهای حفظ آب ایفا میکند. رفتارهای حفظ آب، نتیجه تعامل عوامل روانشناختی و اجتماعی هستند و تقویت حس مسئولیتپذیری زیستمحیطی و آگاهی از مخاطرات، میتواند رفتارهای مثبت زیستمحیطی را تقویت کند. بر اساس نتایج، چندین توصیه سیاستی از جمله: ایجاد کمپینهای آگاهیبخشی عمومی، تشویق به مسئولیتپذیری از طریق مشوقهای مالی و غیرمالی و ترویج رفتارهای مثبت زیستمحیطی از طریق آموزشهای رسمی ارائه شد که میتواند به بهبود رفتارهای زیستمحیطی و کاهش مصرف بیرویه آب کمک کند.