راهبردهای حمایتی سازمان مللمتحد، ایران و اسلام در تأمین امنیت بزه-دیدگان و شهود قاچاق انسان
نویسندگان
1 دانشگاه مراغه
doi
چکیده
چکیده پاس داشت عدالت و دادگستری و صیانت از شهروندان به ویژه در مقام همکاری با کارگزاران نظام عدالت کیفری از یکسو و سیاست جنایی افتراقی متأثر از رهیافتهای بزهدیدهشناسی حمایتی از سوی دیگر، ایجاب میکند که امنیت بزهدیدگان و شهود به انحای مختلف تأمین شود. سازمانیافتگی، فراملی بودن و گروهی و گسترده بودن جنایت قاچاق انسان، اقتضاء میکند که بزهدیدگان قاچاق، خود به عنوان شاهد در جریان محاکمه حضور یابند و به نفع خود و سایر بزهدیدگان، گواهی دهند. از سوی دیگر، معمولاً مرتکبان و سایر عوامل قاچاق از قدرت و نفوذ بالایی برخوردارند و به نوعی تحت پوشش مقامهای با نفوذ قدرتهای حاکم، این جنایت را مرتکب میشوند. به همین جهت، حمایت از بزهدیدگان و شهود قاچاق انسان و اتخاذ تدابیری نظیر استفاده از نامهای مستعار، عدم افشای هویت بزهدیدگان و شهود برای وسایل ارتباط جمعی و عموم مردم ضروری به نظر میرسد شهادت دادن از طریق ارتباط ویدئو کنفرانس، سکونت بزهدیدگان و گواهان طی مدت حضورشان در مقر دادگاه در خانههای امن مجهز به کمکهای پزشکی و روانپزشکی، ادای شهادت پشت درهای بسته و استفاده از بازسازی یا دستکاری تـصاویر بـه منظور پیشگیری از تهدیـد و انتقامجویی آنها و رفع موانع احتمالی در فرایند عدالت کیفری و به ویژه در مسیر ادای گواهی، در تأمین امنیت شهود مؤثر است. اتخاذ این تدابیر امنیتی و سایر مصادیق حمایت امنیتی، میبایستی در رابطه با قربانیان و شهود کمسن و سال جدیتر و دقیقتر در نظر گرفته شود و حتیالمقدور متناسب با وضعیت آسیبشناسانه اشخاص زیر 18 سال باشـد. در این مقاله سـعی شده است تا راهبردهای حمایتی در تأمین امنیت بزهدیدگان و شهود این جنایتهای سازمانیافته فراملی در حقوق ایران و اسلام در پرتو سیاست جنایی سازمان ملل مورد بررسی قرار گیرد.