بررسی اثر دوز PMSG بر میزان برهزایی گوسفندان عشایری استان گلستان
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
2 استادیار پژوهشی بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
doi
10.22069/ejrr.2021.18644.1774چکیده
چکیدهسابقه و هدف: طی سالیان اخیر ابزارهای مختلفی برای مدیریت تولید مثل معرفی شده اند که مهم ترین آنها داروهای تنظیم کننده زمان فحلی و جفت گیری گوسفند و بز می باشد. با توجه به ضعف مدیریت تولیدمثلی گلههای عشایر و به منظور بهبود شرایط موجود، از ضرورتهای اصلی این پروژه، بررسی استفاده از روشهای همزمانی فحلی و ایجاد زایشهای کنترل شده در خارج از فصل تولیدمثل در یکی از گلههای عشایری به منظور مشاهده نتایج عینی آن در همان گله و همچنین آشنا نمودن و الگو سازی این روشها در سایر گلههای منطقه میباشد. این تحقیق بهمنظور بررسی افزایش دوقلوزایی و مشخص کردن بهترین مقدار PMSG بر باروری و زایش در گوسفندان نژاد کردی انجام شد. لذا با توجه به ضعف مدیریت تولیدمثلی گلههای عشایر و به منظور بهبود شرایط موجود، از ضرورتهای اصلی این پروژه، بررسی استفاده از روشهای همزمانی فحلی و ایجاد زایشهای کنترل شده در خارج از فصل تولیدمثل در یکی از گلههای عشایری به منظور مشاهده نتایج عینی آن در همان گله و همچنین آشنا نمودن و الگو سازی این روشها در سایر گلههای منطقه میباشد. لذا در این پروژه اثرات طول دوره استفاده از پروژستاژن سیدر (14 روز) به همراه تزریق مقادیر و زمانهای مختلف هورمونPMSG در گوسفندان در دو گله عشایری استان مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روشها: در این آزمایش از 90 راس میش نژاد کردی با سن 3 و 4 سالگی در دوگله عشایری در 3 گروه آزمایشی در استان گلستان استفاده شد. برای همزمانسازی گله از سیدر به مدت 14 روز استفاده شد. همزمان با خروج سیدر هر گروه آزمایشی مقادیر متفاوتی از هورمون PMSG را بصورت عضلانی دریافت کرد.36 ساعت پس ازخروج CIDR میشها فحلی را نشان داده و جهت جفتگیری به مدت 7 روز در برابرقوچ قرارگرفتند.امتیاز وضعیت بدنی(BCS) میشها در روز قوج-اندازی و روز زایش ثبت شد و در نهایت تاثیر مقادیر مختلف هورمون بر عملکرد هر تیمارمورد بررسی قرارگرفت. دادههای بدست آمده به کمک نرمافزار SAS و با استفاده از روش دانکن و رویه GLM در سطح آلفا 5 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: بین تیمارهایی که 400 و 500 واحد PMSG دریافت کرده بودند هیچگونه سطح معنیداری مشاهد نگردید ولی وزن بره سه ماهه در گروهی که 400 و 500 واحد PMSG دریافت کرده بودند نسبت به گروهی که 600 واحد PMSG دریافت کرده بود معنیدار بوده است.نتیجهگیری: نتایج نشان داد که با افزایش مقدار PMSG تعداد میشهایی که فحلی رانشاندادهاند،درصد فحلی، تعداد میش آبستن، متوسط وزن بره سه ماهه و وزن برههای تولیدی در هر تیمار افزایش یافتند و متوسط وزن بره سه ماهه افزایش معنی-داری را نشان داد.