تاثیر نسبتهمارزی بر ویژگیهای احتراقی و تولید CO در مشعل متخلخل با کاربرد پخت و پز
نویسندگان
1 تبدیل انرژی- دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تربیت مدرس
2 تبدیل انرژی-دانشکده مهندسی مکانیک-دانشگاه تربیت مدرس
3 تبدیل انرژی- دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22034/jfnc.2026.562351.1449چکیده
مشعلهای متخلخل به عنوان جایگزینهای کارآمد برای سیستمهای پخت و پز خانگی شناخته میشوند، اما تأثیر تغییرات نسبت همارزی بر عملکرد آنها نیاز به بررسی دارد. این تحقیق ارزیابی تجربی جامعی از اثرات حد پایین شعلهوری تا حد بالای غنیسوزی بر جنبههای مختلف عملکرد مشعل متخلخل، شامل پایداری شعله، دمای شعله و سرامیک، دمای ناحیه پیشگرم، راندمان حرارتی، انتقال حرارت به ظرف آزمون و آلایندگی CO ارائه میدهد. آزمایشها بر اساس استاندارد ملی ایران – 10325 در بازه نسبت همارزی 5/0 تا 2/1 و در یک توان مشخص انجام شد و تغییرات دما، رفتار شعله و تولید گاز آلاینده CO مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در نسبت همارزی 7/0، راندمان حرارتی به 2/63% رسید و انتشار CO در حدود ppm 3 بود. در نسبت همارزیهای کمتر از 7/0، شعله نیمه پایدار بود و در نسبت همارزیهای بالاتر، راندمان حرارتی کاهش و CO افزایش مییافت. تولید CO در بازه ppm 3 تا ppm 25 و در محدوده استاندارد ایمنی قرار داشت. این مطالعه نشان میدهد که کنترل دقیق نسبت همارزی میتواند به بهبود کارایی و کاهش آلایندهها در مشعلها کمک کند.