تحلیل فضایی حس تعلق مکانی در احیای بافت ناکارامد با استفاده از رگرسیون وزن‏ دار جغرافیایی: در منطقة سه تبریز

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تبریز، تبریز

2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز

3 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تبریز، تبریز

doi
10.22059/jhgr.2019.281752.1007935
چکیده

بافت‌هایناکارامدشهریبهدلیلارزش‏هایتاریخی-فرهنگینیازمنددخالت و سامان‌دهی‌اند. امروزه، احیایاینبافت‌ها بااصلقراردادننیازساکناندربرقراریارتباطبافضایکالبدی ومباحثیچونحس تعلقبهمکانموردتوجهبسیاریازطراحان قرارمی‏گیرد. حس تعلق به مکان نشان‌دهندة علاقه و دلبستگی افراد به آن مکان است و به بازگشت فرد به آن مکان منجر می‌شود. هدف از این تحقیق تحلیل فضایی حس تعلق به مکان در احیای بافت ناکارامد با استفاده از روش رگرسیون وزن‏دار جغرافیایی (GWR) است. محدودةموردمطالعه منطقة سه شهرداری تبریز شامل چهار ناحیه با 96/2707 هکتار مساحت و دویست‌وپنجاه هزار نفر جمعیت است. جمع‏آوری داده‏ها به‏صورتکتابخانه‏ایومیدانیو با استفادهازابزارپرسش‌نامه انجامگرفتهاست. برای تجزیه‏وتحلیل داده‏ها از نرم‏افزارهای SPSS وLISRELو برای بررسی نتایج و تحلیل فضایی حس تعلق مکانی از روش رگرسیون وزن‏دار جغرافیایی (GWR) در محیط نرم‏افزار Arc GIS استفاده‏شده است. نتایج رگرسیون وزن‏دار جغرافیایی نشان می‏دهد که در بین سه شاخص مورداستفاده (اجتماعی، کالبدی، و زیست‏محیطی) بیشترین تأثیر را شاخص اجتماعی دارد و دو شاخص کالبدی و زیست‏محیطی به ترتیب در اولویت‏های بعدی قرار دارند. همچنین، نتایج تحلیل فضایی نشان می‏دهد که ناحیه‏های یک و دو (خیابان‏های چرنداب، لیل‌آباد، باغشمال، حافظ، و همچنین ناحیةمنظریه) ازنظر احیای بافت ناکارامد در وضعیت مناسب و مطلوبی قرار دارند.