تحلیل فضایی حس تعلق مکانی در احیای بافت ناکارامد با استفاده از رگرسیون وزن دار جغرافیایی: در منطقة سه تبریز
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تبریز، تبریز
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز
3 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه تبریز، تبریز
doi
10.22059/jhgr.2019.281752.1007935چکیده
بافتهایناکارامدشهریبهدلیلارزشهایتاریخی-فرهنگینیازمنددخالت و ساماندهیاند. امروزه، احیایاینبافتها بااصلقراردادننیازساکناندربرقراریارتباطبافضایکالبدی ومباحثیچونحس تعلقبهمکانموردتوجهبسیاریازطراحان قرارمیگیرد. حس تعلق به مکان نشاندهندة علاقه و دلبستگی افراد به آن مکان است و به بازگشت فرد به آن مکان منجر میشود. هدف از این تحقیق تحلیل فضایی حس تعلق به مکان در احیای بافت ناکارامد با استفاده از روش رگرسیون وزندار جغرافیایی (GWR) است. محدودةموردمطالعه منطقة سه شهرداری تبریز شامل چهار ناحیه با 96/2707 هکتار مساحت و دویستوپنجاه هزار نفر جمعیت است. جمعآوری دادهها بهصورتکتابخانهایومیدانیو با استفادهازابزارپرسشنامه انجامگرفتهاست. برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزارهای SPSS وLISRELو برای بررسی نتایج و تحلیل فضایی حس تعلق مکانی از روش رگرسیون وزندار جغرافیایی (GWR) در محیط نرمافزار Arc GIS استفادهشده است. نتایج رگرسیون وزندار جغرافیایی نشان میدهد که در بین سه شاخص مورداستفاده (اجتماعی، کالبدی، و زیستمحیطی) بیشترین تأثیر را شاخص اجتماعی دارد و دو شاخص کالبدی و زیستمحیطی به ترتیب در اولویتهای بعدی قرار دارند. همچنین، نتایج تحلیل فضایی نشان میدهد که ناحیههای یک و دو (خیابانهای چرنداب، لیلآباد، باغشمال، حافظ، و همچنین ناحیةمنظریه) ازنظر احیای بافت ناکارامد در وضعیت مناسب و مطلوبی قرار دارند.