تحلیل کیفی سیاست های توسعه پایدار در مناطق روستایی: مطالعه ای بر مبنای دیدگاه ذی نفعان محلی
نویسندگان
1 گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2025.504166.4232چکیده
توسعه پایدار در مناطق روستایی یکی از چالشهای اساسی در سیاستگذاری عمومی محسوب میشود که نیازمند درک عمیق از دیدگاههای ذینفعان محلی است. این مطالعه تلاش میکند تا از طریق تحلیل کیفی، ابعاد کلیدی و مؤلفههای مؤثر بر توسعه پایدار در مناطق روستایی استان ایلام را بررسی کند. تحقیق حاضر بر اساس هدف، کاربردی و از نقطه نظر چگونگی جمع آوری اطلاعات، از نوع تحقیقات کیفی است. جامعه آماری شامل اساتید دانشگاهی و کارشناسان خبره استانداری ایلام میباشد. تعداد 15 خبره برای مصاحبه کافی تشخیص داده شده است. تحقیق حاضر با استفاده از تحلیل تم انجام شده است. نتایج نشان میدهند که 60 شاخص در قالب 12 مؤلفه (تنوعبخشی به اقتصاد روستایی، بهبود زیرساختهای اقتصادی، حمایت از کشاورزی پایدار، بهبود کیفیت زندگی در مناطق روستایی، افزایش مشارکت اجتماعی و توانمندسازی جوامع محلی، حفظ فرهنگ و هویت بومی، مدیریت منابع طبیعی و محیطزیست، توسعه گردشگری پایدار، مقابله با تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی، بهبود سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه روستایی، تأمین مالی و حمایت از سرمایهگذاری روستایی، نظارت، ارزیابی و بهبود عملکرد نهادهای محلی) و 4 بعد(بعد اقتصادی، بعد اجتماعی، بعد زیستمحیطی، بعد نهادی و حاکمیتی) ابعاد تحلیل کیفی سیاست های توسعه پایدار در مناطق روستایی: مطالعه ای بر مبنای دیدگاه ذی نفعان محلی را تشکیل می دهند. تحلیل کیفی سیاستهای توسعه پایدار در مناطق روستایی استان ایلام، با تکیه بر دیدگاه ذینفعان محلی، نشان میدهد که توسعه پایدار نیازمند یک رویکرد چندبُعدی است. یافتههای تحقیق، چهار بُعد کلیدی، بعد اقتصادی، بعد اجتماعی، بعد زیستمحیطی مرتبط است.