استفاده از استاتور پیشچرخش پروانه به منظور کاهش حرکت دورانی (رول) زیرسطحی و افزایش بازده پروانه
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
2 دانشگاه جامع امام حسین، تهران، ایران
3 دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
4 دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
doi
10.22060/mej.2022.21210.7404چکیده
استاتورهای پیشچرخش میتوانند به عنوان یک ابزار برای بهبود عملکرد هیدرودینامیکی پروانه و کاهش گشتاور اضافی پروانه در زیرسطحیها عمل کنند. این گشتاور اضافی در زیرسطحیها با مقطع دایرهای میتواند باعث ایجاد حرکت غلتشی (حرکت دورانی حول محور طولی) شود. مهمترین و تاثیرگذارترین پارامتر در طراحی این نوع از استاتورها طول کورد، فاصله استاتور تا پروانه و زاویه حمله استاتور است. در این مقاله به بررسی این پارامترها با استفاده از روش تاگوچی جهت استفاده از استاتور برای یک زیرسطحی به منظور کاهش حرکت دورانی حول محور طولی زیرسطحی (کاهش گشتاور اضافی پروانه) و افزایش بازدهی سیستم رانش با استفاده از دینامیک سیالات محاسباتی با کمک نرم افزار تجاری استار سیسیام پرداخته شده است. به منظور اعتبارسنجی محاسبات، نتایج شبیهسازی یک پروانه سری بی با نتایج آزمایش تجربی مقایسه شده است، نتایج شبیهسازی با خطای کمتر از 10 درصد نسبت به دادههای تجربی بدست آمده است. همچنین به منظور اطمینان از استقلال نتایج بدست آمده از شبکهبندی، از روش همگرایی شبکه استفاده شده است. استاتور نهایی طراحی شده برای زیرسطحی در عین حال که گشتاور را 44/47 درصد نسبت به حالت بدون استاتور کاهش میدهد، بازدهی سیستم رانش را نیز 2/29 درصد بهبود داده است. همچنین استاتور طراحی شده باعث کاهش گردابه (ورتکس) نوک پره و هاب پروانه شده است.