بررسی تأثیرات ایجاد شهرهای جدید در تعادل بخشی به فضای سکونت و اشتغال منطقه ای؛ نمونه موردی: شهر جدید اندیشه
نویسندگان
1 کارشناس ارشد طراحی و برنامهریزی شهری و منطقهای، تهران مرکز
2 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز
doi
چکیده
این مقاله سعی بر آن دارد تا با دستیابی به شناختی کامل از اهداف منطقهای ایجاد شهرهای جدید و بسط مفهوم تعادل منطقهای، جایگاه این شهرها به ویژه شهر جدید اندیشه را در تعادل بخشی به فضای سکونت و اشتغال منطقهای، مورد بررسی قرار دهد. برای گردآوری دادهها از روشهای مطالعه کتابخانهای، مراجعه به دادههای آماری و ماتریس دستیابی به اهداف، استفاده و این دادهها با بهرهگیری از روشهای مقطعی و triangulation (روشهای چندگانه یا سه سو سازی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل بیان میدارد که شهر جدید اندیشه به واسطه جذب بخشی از سرریز جمعیت مادر شهرهای منطقه و تأمین اشتغال ساکنان خود و حوزه شهری پیرامون، به سهم خود بیشترین تأثیر مثبت را در تعادل بخشی به فضای سکونت و اشتغال منطقهای به شکل برنامهریزی شده، داشته است
