ارزیابی عملکرد و آلایندگی موتور دیزل در حضور بیودیزل، دی متیل کربنات و دی اتیلن گلیکول به عنوان افزودنی‌های سوخت اکسیژن‌دار از نقطه نظر روش Exergoenvironmental

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسفراین

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسفراین

doi
10.22034/jfnc.2025.490198.1415
چکیده

مطالعه حاضر به بررسی تأثیر انواع افزودنی‌های سوخت اکسیژنه بر عملکرد موتور دیزل می‌پردازد. انتشارات هدف ارزیابی این مواد افزودنی نه ‌تنها از نقطه ‌نظر عملکرد، بلکه با در نظر گرفتن عوامل محیطی از طریق روش تحلیل اکسرژی-زیست­محیطی است. این تحقیق عملکرد موتور دیزل را با استفاده از ترکیبات سوخت معمولی و اکسیژن‌دار، با تمرکز بر بیودیزل، دی متیل کربنات (DMC) و دی اتیلن گلیکول (DEG) ارزیابی می‌کند. این آزمایش شامل مقایسه بازده سوخت، انتشار گازهای گلخانه‌ای و رفتار موتور با این مواد افزودنی است. برای درک مفاهیم زیست‌محیطی، این مطالعه از روش اکسـرژی-زیست­محیطی استفاده می‌کند که تجـزیه و تحلیل اگزرژی را با ملاحـظات زیست‌محیطی ادغام می‌کند. نتایـج نشان می‌دهد که استفاده از این افزودنی‌های اکسیژن‌دار منجر به اثرات متفاوتی بر عملکرد موتور و انتشار گـازهای گلـخانه‌ای می‌شود. افزودن بیودیزل تمایل به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مانند ذرات معلق و اکسیدهای نیتروژن دارد، در حالی که DMC و DEG نیز به کاهش انتشار کمک می‌کنند اما با تأثیرات متفاوت بر راندمان موتور. تجزیه و تحلیل خارجی محیطی چشم‌‌انداز جامعی در مورد هزینه‌ها و مزایای زیسـت‌محیطی استفاده از این افزودنی‌های سـوخت ارائه می‌دهد. به ‌طور کلی، این مطالعه بینش‌هایی را در مورد اینکه چگونه افزودنی‌های سوخت اکسیژنه می‌توانند بر عملکرد موتور دیزل و انتشار گازهای گلخانه‌ای تأثیر بگذارند، ارائه و بر اهمیت متعادل کردن عملکرد با تأثیرات زیست‌محیطی تأکید می‌کند. این یافته‌ها به اکتشاف مداوم جایگزین‌های سوخت پاک‌تر در موتورهای دیزل، با تمرکز بر بهینه‌‌سازی عملکرد موتور و پایداری محیطی کمک می‌کند.