الگوی ارتباطی روحانیت با نسل جوان از منظر آیتالله جوادیآملی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی
2 طلبه حوزه علمیه
doi
چکیده
این پژوهش بر اساس اندیشههای آیتالله جوادیآملی به ارائه الگوی ارتباطی روحانیت با نسل سوم انقلاب، جوانان پرداخته است. برای دستیابی به چنین الگویی از روش تحلیلی، یعنی؛ تحلیل به مؤلفههای معنایی، استفاده شده است؛ بدین ترتیب، ابتدا مؤلفههای معنایی روحانیت و نسل جوان استخراج و سپس با قرار دادن آنها در کنار یکدیگر الگوی ارتباطی مطلوب ارائه میشود. بر پایه انسانشناسی ایشان، در ارتباطات انسانی، سه الگوی ارتباطی، «متدانی»، «متعارف» و «متعالی» قابل تصویر است. بنابراین، الگوی مطلوب در قالب ارتباط متعالی، که هدف این پژوهش است، مورد واکاوی قرار گرفته است. ایشان در این الگو، علاوه بر توجه به ساختار شخصیت روحانی بر پایه الگوی ارتباط متعالی و عضویت گروهی آنها، ویژگیهای دوران جوانی را نیز مورد توجه قرار میدهند و بر این باورند که روحانیت با مراعات دو عنصر محوری، یعنی، «عقلانیت» که ناظر به محتوای پیام است و «صداقت» که ناظر بر نحوه ارائه پیام است، میتواند با نسل جوان ارتباط مطلوب برقرار کند. در این الگو، با توجه به رسالتهای روحانیت و ویژگیهای نسل جوان، عقلانیت اقتضا میکند روحانی در ارتباط با نسل جوان، به مؤلفههایی همچون: شناساندن هویت جوان، آموزههای دینی، ترغیب به عقلمداری، علم آموزی، مراقبت از نفس، توجه به شبهات ذهنی، و ارائه الگوهای سازنده، عطف توجه نماید. همچنین با توجه به مفهوم «صداقت»، شایسته است روحانی، در تعامل با نسل جوان فصاحت بیان، ادب در گفتار، عطوفت و مهربانی در ارائه دین، بلاغت در کلام و برخورد محبتآمیز، را رعایت نماید.