بررسی پیشران های تاب آوری بهره برداران شبکه آبیاری و زهکشی سفیدرود در مقابل کم آبی با استفاده از راهبرد معیشت پایدار
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22034/iwrr.2025.494479.2813چکیده
استان گیلان از قطبهای تولیدکننده برنج در ایران است که عمده آب آبیاری شالیزارهای این استان از طریق شبکه آبیاری و زهکشی سفیدرود تأمین میشود. کاهش آورد رودخانه سفیدرود به استان گیلان و مدیریت نامناسب منابع آب سبب تشدید کمآبی در طول دوره زراعی شده است. این پژوهش با هدف شناسایی و الویتبندی پیشرانهای اثرگذار بر تابآوری بهرهبرداران شبکه آبیاری و زهکشی سفیدرود در مقابل کم آبی با استفاده از شاخصهای به کار رفته در پژوهشهای مرتبط و نظر نخبگان نمونه طراحی شد. راهبرد مدنظر در طراحی درخت تصمیم معیشت پایدار است. این درخت تصمیم جامع شامل پنج معیار، 17 زیرمعیار، 55 زیرزیرمعیار و 78 زیرزیرزیرمعیار است. ابزار پژوهش پرسشنامه مقایسه زوجی است که توسط 15 نفر از خبرگان نمونه تکمیل شد و با استفاده از فرآیند سلسله مراتبی خاکستری و نرمافزار اکسل دادههای جمعآوری شده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که سرمایه طبیعی با وزن نسبی 41/91 درصد مهمترین پیشران تابآوری بهرهبرداران شبکه آبیاری و زهکشی سفیدرود در مقابل کمآبی است. سرمایههای مالی، فیزیکی، انسانی و اجتماعی به ترتیب در رتبههای دوم تا پنجم قرار گرفتند. زیرمعیارهای مقدار آب قابل استفاده برای آبیاری، کمبود منابع آب، و درک شالیکاران از کمآبی در آینده، به ترتیب با وزنهای نسبی 36/67، 33/11، و 31/18 درصد به عنوان شاخصهای بسیار تأثیرگذار بر تابآوری شالیکاران در مقابل کمآبی ذیل سرمایه طبیعی شناسایی شدند. کاربرد یافتههای پژوهش در تدوین برنامه عملیاتی تابآوری بهرهبرداران شبکه در مقابل کمآبی میتواند راهگشا باشد.