تاثیر تمرینات چشم ساکن بر تصمیم‌گیری، رفتار ‏خیرگی و یادگیری مهارت سرویس تنیس

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکدة علوم ورزشی،دانشگاه اراک، اراک، ایران

2 کارشناسی ارشد، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران

3 دکتری تخصصی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jsmdl.2022.334138.1627
چکیده

مقدمه و هدف: مطالعه حاضر با هدف ‏تاثیر تمرینات چشم ساکن بر تصمیم‌گیری، رفتار خیرگی و یادگیری مهارت سرویس تنیس انجام ‏گرفت. ‏روش: در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح پیش آزمون- پس آزمون با دوره پیگیری 14 روزه ‏انجام گرفت، 30 تنیس‌باز مرد مبتدی مجموعه خانه اصفهان با دامنه سنی 20 تا 30 به صورت در ‏دسترس انتخاب و در 2 گروه 15 نفری تمرینات چشم ساکن و کنترل قرار گرفتند. در مرحله ‏پیش آزمون شرکت‌کنندگان اقدام به اجرای 12 سرویس تنیس نمودند که رفتار خیرگی شرکت-‏کنندگان در حین عمل نیز اندازه‌گیری شد. همچنین توسط دوربین گوپرو سرویس شرکت-‏کنندگان جهت اندازه‌گیری تصمیم‌گیری ضبط گردید. علاوه بر این، عملکرد شرکت‌کنندگان نیز ‏توسط محقق ثبت گردید. سپس گروه‌ تجربی به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 30 ‏دقیقه به اجرای تمرینات مورد نظر پرداختند. در طول این دوره، گروه کنترل به اجرای فعالیت‌های ‏روزمره خود پرداختند. پس از پایان 24 جلسه تمرین مرحله پس آزمون، و دو هفته بعد از اخرین ‏جلسه مرحله یادداری همانند مرحله پیش آزمون اجرا شد. داده‌های به دست آمده توسط آزمون ‏تحلیل ورایانس با اندازه‌گیری تکراری تحلیل شد. ‏یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمرینات چشم ساکن بر بهبود تصمیم‌گیری، افزایش طول دوره چشم ‏ساکن و افزایش عملکرد سرویس تنیس تاثیر معنی‌داری می‌باشد (0/05>‏P‏).‏نتیجه گیری: نتایج این مطالعه از فرضیه پیش‌برنامه‌ریزی مبنی بر اهمیت برنامه‌ریزی و انتخاب ‏پاسخ صحیح حمایت می‌کند.‏