ارتباط ترس از کرونا با اضطراب مرگ: نقش میانجیگری سیستم بازداری رفتاری
نویسندگان
1 M. A. student in clinical psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
2 M. A. student in clinical psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
3 P h.D. student in counseling, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
4 Associate professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
5 B. A. student in psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
doi
10.22038/jfmh.2021.18582چکیده
مقدمه: : با توجه به افزایش روز به روز نرخ بیماری کرونا ویروس، تجربهی سطح بالایی از ترس و اضطراب در سراسر دنیا قابل پیشبینی است. در همین راستا نتایج پژوهشهای پیشین نشان دادهاند که هر یک از متغیرهای ترس از کرونا و سیستم بازداری رفتاری در پیشبینی اضطراب مرگ نقش تعیین کنندهای دارند؛ بنابراین هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه ترس از کرونا با اضطراب مرگ و همچنین نقش میانجیگری سیستم بازداری رفتاری در این رابطه بود. روش کار: طرح پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی و از نوع معادلات ساختاری بود.جامعه آماری این پژوهش، شامل بزرگسالان ایرانی بودند که از این میان، 605 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها در مرداد ماه 1399با استفاده از پرسشنامههای اضطراب مرگ تمپلر (TDAS)، پرسشنامه ترس از کرونا (FCV-19S) و مقیاس سیستمهای بازداری- فعالسازی رفتاری (BAS/BIS Scale)، در شهر مشهد جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر انجام شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که اضطراب مرگ با ترس از کرونا (P<0.01) و سیستم بازداری رفتاری (P<0.01) رابطه معناداری دارد. همچنین نقش میانجیگری سیستم بازداری رفتاری در سطح 001/0 تأیید گردید.نتیجهگیری: براساس یافته های این پژوهش، ترس از کرونا میتواند از طریق نقش میانجیگری سیستم بازداری رفتاری اضطراب مرگ را پیشبینی نماید.
