شناسایی و ارزیابی جنبه‌های نافذ محیط زیستی مرتبط با پساب نیروگاه حرارتی خورشیدی یزد

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه مهندسی محیط ‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

2 استادیار ، گروه محیط‌ زیست، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

3 دانشیار، گروه محیط ‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

4 استادیار، گروه محیط ‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

doi
10.22038/jreh.2018.26999.1180
چکیده

زمینه و هدف: سیستم مدیریت زیست ‌محیطی به دنبال ایجاد الزاماتی برای سازمان‌هاست تا کمترین آسیب را به محیط اطرافشان وارد کنند. یکی از مهم‌ترین جنبه‌های محیط زیستی نیروگاه‌های حرارتی، تأثیر بر روی منابع آبی است، زیرا علاوه بر مصرف بالای نیروگاه‌ها، پساب خروجی از نیروگاه‌ها نیز در طی فرآیند تولید، به انواع آلاینده‌ها آلوده می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی کمّی و کیفی جنبه­ های نافذ بر منابع آب مصرفی نیروگاه­ حرارتی و ارائه راهکارهای مدیریتی آن انجام شد.مواد و روش‌ها: پارامترهای کیفی پساب صنعتی نیروگاه در طول سال 1394 پایش شد تا در صورت عدم تطابق در غلظت آلاینده‌ها با استاندارد، ارزیابی‌های لازم صورت گیرد. بدین منظور، از نمونه‌های پساب صنعتی که پس از خنثی شدن به حوضچه تبخیر تخلیه می‌شود، اندازه‌گیری صورت گرفت. از آزمون Kolmogorov-Smirnov برای مقایسه آلاینده‌های پساب صنعتی با استاندارد محیط‌زیست استفاده شد. جنبه‌های نافذ بر اتلاف و آلوده‌سازی منابع آبی مصرفی نیروگاه با تکیه بر روش ارزیابی ریسک آنالیز مقدماتی خطر و ویلیام فاین شناسایی و اقدامات مؤثر جهت کاهش و پایش جنبه‌های شناسایی شده صورت گرفت.یافته‌ها: بر اساس نتایج مطالعه، پساب صنعتی با سطح اطمینان 99 درصد با لحاظ استاندارد محیط زیستی، فاقد آلودگی به عناصر سنگین است. از میان ریسک‌های تأثیرگذار بر منابع آبی، 77 ریسک با اولویت پایین، 60 ریسک با اولویت متوسط و 13 ریسک با اولویت بالا شناسایی شدند. بخش تصفیه‌خانه شیمی و واحد بخار، بیشترین تعداد ریسک‌های شناسایی شده را شامل شدند. از میان استراتژی‌های کنترل ریسک، کاهش شدت ریسک با 73 درصد مؤثرترین استراتژی انتخابی است. 14 درصد استراتژی‌ها مربوط به حذف، 10 درصد مربوط به انتقال و 3 درصد مربوط به پذیرش ریسک بود.نتیجه‌گیری: تلفیق روش­های ارزیابی ریسک و اندازه‌ گیری غلظت آلاینده­ های محیط زیستی با نظام­ مند ساختن فرآیند شناسایی جنبه‌ها، می­توانند موجب افزایش دقت و صحت نتایج برآورد ریسک شوند.