رابطة رسانههای جمعی و سرمایة اجتماعی در کلانشهر تهران
نویسندگان
1 استاد جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2 دکتری جامعهشناسی اقتصادی و توسعه ، عضو استعدادهای درخشان باشگاه پژوهشگران جوان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
doi
چکیده
سرمایۀ اجتماعی، دلالت بر مجموعه روابط، شبکهها، تعاملها، انجمنها و مؤسسههایی دارد که بهواسطۀ هنجارها و ارزشهای مشترک شکل گرفته و موجب گرمی اجتماع انسانی شده و کنش متقابل اجتماعی را تسهیل میکند. برخی از صاحبنظران رسانههای جمعی، از آن بهعنوان ابزارهای اشاعۀ «سرمایۀ اجتماعی» یاد میکنند. بر این اساس اهداف این مقاله عبارتاند از: بررسی میزان و تأثیر استفاده از تلویزیون و اینترنت بر سرمایۀ اجتماعی افراد و ابعاد کیفیت (اعتماد و معاملۀ متقابل) و ساختار شبکه (رسمی/ غیر رسمی و اندازه و ظرفیت شبکه). رویکرد نوشتار حاضر، رابطهایـ علَی با روش پیمایشی در بین391 شهروند تهرانی است. سنجش متغیر سرمایۀ اجتماعی با الهام از مدل استون پس از بومیسازی و متغیر مصرف رسانهای، از طریق میزان ساعت صرفشده برای استفاده از تلویزیون و اینترنت صورت گرفته است. برخی از یافتههای بررسی حاضر بر اساس آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان میدهد که میزان زمان صرفشده برای تماشای تلویزیون و استفاده از اینترنت، با سرمایۀ اجتماعی، رابطۀ مثبت و معنادار دارد که در بررسی علّی توسط آزمون رگرسیون، از بین دو متغیر مذکور، بیشترین تأثیر مربوط به میزان زمان صرفشده برای استفاده از اینترنت است.
