فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر خودحرکتی بر ادراک فاصله بود. روش تحقیق حاضر از نوع نیمه‌تجربی بود. جامعۀ آماری دانشجویان دانشگاه ارومیه بودند که به‌طور تصادفی در دسترس 60 نفر (30 پسر و 30 دختر) با میانگین سنی 73/2 ± 19 سال که شرایط شرکت در تحقیق را داشتند، به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به سه گروه 20 نفره شامل گروه ایستا، گروه پویا با سرعت 4 کیلومتر در ساعت و گروه پویا با سرعت 8 کیلومتر در ساعت تقسیم شدند. از آزمون راه رفتن با چشم بسته در مسیر مستقیم به سمت هدفِ قبلاً مشاهده‌شده برای سنجش ادراک فاصله استفاده شد. یافته‌های حاصل از آزمون تحلیل واریانس نشان داد که در ادراک فاصلۀ بین گروه‌ها تفاوت معناداری وجود ندارد، درحالی‌که در ادراک فاصله با چشم بسته بین گروه‌ها تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین در نمرات ادراک فاصله با چشم بسته بین گروه حرکت با سرعت تردمیل 4 و 8 کیلومتر در ساعت تفاوت معناداری وجود ندارد، ولی تفاوت این دو گروه با گروه ایستا معنادار است. در نهایت نتایج نشان داد هرچند خودحرکتی بر ادراک فاصله با چشم بسته تأثیر دارد، سرعت حرکت تأثیری بر این ادراک ندارد؛ بنابراین، حرکت می‌تواند بر ادراک محیط پیرامون اثرگذار باشد.