مقایسة مهارت‌های بنیادی دستکاری بین کودکان مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی و کودکان سالم

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، آذربایجان غربی، ایران

2 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

4 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، آذربایجان غربی، ایران

doi
10.22059/jsmdl.2022.337780.1638
چکیده

مهارت‌های بنیادی دستکاری در کودکان، پیش‌نیاز حرکات و مهارت‌های ورزشی در بزرگسالی است. هدف از این پژوهش مقایسة مهارت‌های بنیادی دستکاری بین کودکان مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی و کودکان سالم بود. جامعة آماری پژوهشدو گروه کودکان پسر 10-11 سالة سالم و کودکان مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی شهر پیرانشهر بودند که 45 دانش‌آموز سالم به روش نمونه‌گیری تصادفی و 45 دانش‌آموز دارای سندروم متقاطع فوقانی با توجه به معیارهای ورود به پژوهش و با روش نمونه‌گیری هدفمند به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای اندازه‌گیری ناهنجاری کایفوز از برنامة (Goniometer-pro) و برای ارزیابی سر به جلو و شانه به جلو از روش برنامة image J و برای ارزیابی مهارت‌های بنیادی دستکاری از آزمون اولریخ درشت نسخة سوم (TGMD 3) استفاده شد.بین مهارت‌های بنیادی دستکاری کودکان مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی و کودکان سالم تفاوت معناداری وجود دارد (05/0P<)، به‌طوری‌که در همة مهارت‌های بنیادی دستکاری، کودکان سالم نسبت به کودکان مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی وضعیت بهتری داشتند. نتایج نشان داد براساس یافته‌ها، سندروم متقاطع فوقانی که منشأ آن برهم خوردن تعادل بین عضلات آگونیست و آنتاگونیست است، سبب ایجاد محدودیت حرکتی و ضعف در مهارت‌های بنیادی دستکاری کودکان می‌شود، ازاین‌رو توجه به این ناهنجاری‌ها ضروری به‌نظر می‌رسد.